Arc de Triomphe

Om om 18:30 bij de Arc de Triomphe te zijn, beginnen we kort voor de middag op Place de la Concorde en lopen we via de Jardins des Champs-Élysées richting lunch. We hebben gekozen voor Bistro 25 aan het oostelijke einde van de enorme winkelstraat. Met een bord vol heerlijke steak au poivre en rigatoni kijken we al uit naar het winkelavontuur op de beroemde Champs-Élysées. Het dessert slaan we deze keer over, want we halen straks zeker macarons bij Ladurée.

Champs-Élysées laat bijna geen winkelwens onvervuld. Helaas is mijn portemonnee niet groot genoeg voor de vele luxewinkels zoals Louis Vuitton, Gucci en Yves Saint Laurent, maar er zijn ook genoeg ready-to-wearwinkels zoals Zara, Sephora en H&M waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Op deze avenue kun je uren doorbrengen. Niet alleen om te shoppen, maar ook voor kunst en cultuur, restaurants en bars, en een avond uit. Als je meer wilt weten over Champs-Élysées, bezoek dan gerust onze pagina daarover.

Vanaf de Rond-Point van Champs-Élysées hebben we een spectaculair uitzicht op de Arc de Triomphe. Vanaf hier maken we de eerste foto's van onze bestemming. Bij de grote rotonde aangekomen lopen we door de ondergrondse passage om de Arc de Triomphe te bereiken. Onder de boog ligt het Graf van de Onbekende Soldaat, waar de vlam elke dag om 18:30 opnieuw wordt ontstoken. Als je omhoog kijkt, zie je midden in de boog een camera die livebeeld naar het Museum van de Arc de Triomphe stuurt. Als we om ons heen kijken, valt één ding op: de namen van de gesneuvelden bedekken bijna de hele buitengevel van de Arc de Triomphe. Nog een mooi detail is dat we vanaf hier opnieuw Eiffeltoren kunnen zien. Gelukkig hebben we vooraf tickets gekocht en kunnen we de lange rijen overslaan om de trap naar boven te nemen.

Wenteltrappen brengen ons omhoog. We moeten in totaal 284 treden beklimmen voordat we eindelijk boven zijn. Onderweg maken alle bezoekers hetzelfde mee: we hijgen en zweten. Toch zijn er telkens kleine nissen waar je even kunt pauzeren zonder andere mensen op de trap te hinderen. Na het eerste deel, ongeveer driekwart van de trappen, is er ook een kleine zitplek. De lift, die alleen bedoeld is voor bezoekers die hem nodig hebben, brengt je ook tot hier. Op deze tussenverdieping is een museum dat op een scherm het livebeeld toont van de kleine camera die we beneden zagen. Andere schermen en borden geven informatie over de Arc de Triomphe en de bezienswaardigheden die je vanaf boven ziet, in het Frans en Engels. Je kunt er ook bankbiljetten en munten als souvenir kopen. Wij willen snel verder en beklimmen de laatste treden om Parijs eindelijk van boven te zien. Na nog een paar treden zijn we bijna boven. Binnen zijn er nog een souvenirwinkel, extra zitplaatsen en een herinnering aan de ‘Onbekende Soldaat’ en de oorlogen.

Na de laatste treden komen we eindelijk boven op het terras aan. Na de inspanning voelt de wind die hier waait heerlijk verkoelend. Zodra we de laatste trede bereiken, verwelkomt het langverwachte uitzicht over Parijs ons. Hier moet je beslissen in welke richting en langs welke van de 12 avenues je eerst wilt kijken. Naar het westen, langs Avenue de la Grande Armée, zie je in de verte de wijk La Défense en de Grande Arche. Recht tegenover ligt Champs-Élysées, aan het einde waarvan we Louvrepaleis kunnen zien. In het zuiden domineert Eiffeltoren de skyline van Parijs. In het zuidoosten zien we Musée de l'Armée. Als je tijdens je bezoek even niet zeker weet waar je naar kijkt, staan er steeds borden die gebouwen en straten aanduiden. Ook het uitzicht van boven op de grote rotonde is fascinerend, met talloze auto's die hun weg vinden in een verkeerssysteem dat voor mij onverklaarbaar en behoorlijk chaotisch is.

Veel mensen denken dat ze na het beklimmen van Eiffeltoren de Arc de Triomphe niet meer hoeven te bezoeken. Daar ben ik het absoluut niet mee eens. De 12 avenues die vanaf het monument vertrekken en de uitzichten die het biedt, zijn echt bijzonder. Na al het lopen over Champs-Élysées en de 284 treden zijn mijn benen moe. Toch is onze dag nog niet voorbij, want mijn vriend verrast me met een reservering bij Le Fouquet, een van de beroemdste restaurants aan Champs-Élysées, en met tickets voor een cabaret bij Crazy Horse. We genieten van de maaltijd, van de avond, en vallen laat in ons knusse hotelbed. Doe zoals wij en combineer Champs-Élysées met een bezoek aan de Arc de Triomphe. Vind je ticketopties hier op TicketLens.

In 1806 gaf Napoleon Bonaparte opdracht tot de bouw van de Arc de Triomphe om de glorieuze overwinningen van zijn legers te vieren. De boog moest een symbool worden van de kracht en glorie van Frankrijk. Architect Jean Chalgrin ontwierp het monument in neoklassieke stijl, geïnspireerd op Romeinse triomfbogen.

De bouw begon in 1806, maar sleepte zich jarenlang voort. Door de val van Napoleon en de politieke onrust van die tijd werden de werkzaamheden meerdere keren onderbroken. Pas in 1836, tijdens de regering van koning Louis-Philippe, werd de boog uiteindelijk voltooid. In die periode wisselden de verantwoordelijke architecten verschillende keren, maar het oorspronkelijke ontwerp van Chalgrin bleef grotendeels intact.

De Arc de Triomphe dient als eerbetoon aan de Franse legers die vochten tijdens de Revolutie en de Napoleontische oorlogen. Onder de boog ligt het Graf van de Onbekende Soldaat, dat sinds 1921 de gesneuvelde soldaten van de Eerste Wereldoorlog herdenkt. De eeuwige vlam, die dagelijks opnieuw wordt ontstoken, symboliseert de herinnering aan de gevallen soldaten en aan hun blijvende moed en offer.

Door de jaren heen was de Arc de Triomphe het toneel van talrijke historische gebeurtenissen. In 1919 marcheerden geallieerde troepen onder de boog door om het einde van de Eerste Wereldoorlog te vieren. In 1944 vond hier een parade plaats ter gelegenheid van de bevrijding van Parijs in de Tweede Wereldoorlog. De Arc de Triomphe blijft tot op de dag van vandaag een centrale plek voor nationale vieringen, zoals op 14 juli, de jaarlijkse herdenkingsdag en Franse nationale feestdag.

De Arc de Triomphe maakt niet alleen indruk door zijn formaat, maar ook door zijn rijke decoraties. Vier grote beeldengroepen op de pijlers tonen belangrijke momenten uit de Franse Revolutie en de Napoleontische oorlogen: ‘Le Départ des volontaires’ (het vertrek van de vrijwilligers), ook bekend als ’La Marseillaise’, ’Le Triomphe’ (de triomf), ’La Résistance’ (het verzet) en ’La Paix’ (de vrede). Op de binnenmuren zijn de namen van 660 generaals en talrijke veldslagen gegraveerd.

Vandaag is de Arc de Triomphe een symbool van eenheid en nationale trots voor Frankrijk. Elk jaar trekt hij miljoenen bezoekers die genieten van het uitzicht vanaf het platform en zich verdiepen in de Franse geschiedenis. De triomfboog blijft een getuigenis van de moedige vrouwen en mannen die voor het land vochten, en is een essentieel symbool van de blijvende Franse identiteit.

In september 2021 werd de Arc de Triomphe in Parijs ingepakt als postuum kunstproject van het overleden kunstenaarsduo Christo en Jeanne-Claude. Het monument werd volledig bedekt met 25.000 m² zilverblauwe stof, vastgebonden met 3.000 m rood touw. Deze spectaculaire installatie vervulde een langgekoesterde droom van het kunstenaarspaar, dat bekend werd door soortgelijke projecten zoals het inpakken van Rijksdaggebouw in Berlijn. De tijdelijke kunstactie, die ruim twee weken duurde, trok talrijke bezoekers en zette aan tot nadenken over de relatie tussen kunst, ruimte en openbaar erfgoed. Ze herinnerde eraan dat de menigte bij grootschalige projecten van Christo en Jeanne-Claude niets bedreigends heeft. Integendeel: de monumentale werken stralen rust uit. De zilveren doeken verzachtten de hardheid van de enorme officiële architectuur.

Rond de Olympische en Paralympische Spelen van 2024 in Parijs waren er belangrijke evenementen en speciale tentoonstellingen waarbij de Arc de Triomphe betrokken was. Een opvallend moment was de eerste installatie van de drie Paralympische Agitos op de Arc de Triomphe. Dit symbool werd voor het eerst vóór de Olympische Spelen in een gaststad getoond en moest de aankomende Paralympische Spelen onder de aandacht brengen. De Agitos-installatie bleef tot het einde van de Spelen staan. De olympische ringen werden op Eiffeltoren geplaatst.
Op 15 juli 2024 trok de olympische vlam over Place Charles-de-Gaulle-Étoile.