Codex Hammurabi | Flickr: HEN-Magonza CC-BA SA 2.0 Codex Hammurabi (1754 v. Chr.)
De Codex Hammurabi is een van de oudste bewaard gebleven wetverzamelingen ter wereld, opgesteld tijdens het bewind van de Babylonische koning Hammurabi in de 18e eeuw v. Chr. Hij bestaat uit een reeks wetten en straffen die in een stenen monoliet zijn gegraveerd en verschillende aspecten van het Babylonische recht regelen. De Codex Hammurabi is beroemd om het principe ‘oog om oog, tand om tand’, dat een idee van vergelding en evenwicht in de rechtspraak uitdrukt.
Lamassu (poortwachtersfiguur) | Wiki Commons: Marie-Lan Nguyen CC-BY SA 2.0 Het paleis van Sargon (8e eeuw v. Chr.)
De binnenplaats van Khorsabad toont de resten van een gigantische stad die in minder dan tien jaar werd gebouwd aan het einde van de 8e eeuw v. Chr. In die tijd maakte het gebied dat nu Irak vormt deel uit van het machtige Assyrische Rijk. Koning Sargon II liet bij Khorsabad, vlak bij Mosul, een nieuwe hoofdstad bouwen, maar na de dood van de stichter verloor de stad haar status als hoofdstad. De beelden die je in het Louvre ziet, moesten het paleis beschermen en verbeelden het beste van de wereld: een mensenhoofd, het lichaam van een stier en de vleugels van een adelaar. Gilgamesj, die hier een leeuwenwelp vasthoudt alsof het een kat is, gold als de sterkste man ter wereld.
Ain Ghazal-beeld (7000 v. Chr.)
Dit beeld is meer dan 9000 jaar oud. Het is moeilijk voor te stellen wat er op aarde gebeurde vóór de steentijd. Dit beeld komt precies uit die tijd. Het is een eenvoudige, platte creatie met hooi onder de verharde modder. We hebben geen informatie over dit beeld, omdat er in die tijd nog geen vorm van schrift bestond. We weten niet wat het beeld voorstelt of wat het zou moeten zeggen.
De middeleeuwse vesting (1200 n. Chr.)
Het Louvre is deels gebouwd over de vesting van Parijs die hier in de middeleeuwen stond. Oorspronkelijk werden stenen van oude gebouwen hergebruikt voor nieuwe gebouwen of bruggen. De ondergrondse muren van de vesting werden echter over het hoofd gezien en pas in 1984 opnieuw ontdekt. Daarom staan ze er vandaag nog en zijn ze onder andere te bekijken in de Sully-vleugel van het Louvre. De vesting nam ongeveer ¼ van de Sully-vleugel en de bijbehorende binnenplaats in. Dat laat nog eens de ongelooflijke afmetingen van het Louvre zien.
De Vrijheid leidt het volk | Unsplash: Jean Carlo Emer De Vrijheid leidt het volk (1830)
‘De Vrijheid leidt het volk’ van Eugène Delacroix had daadwerkelijk een grote culturele invloed en inspireerde Victor Hugo tot het schrijven van ‘Les Misérables’. De revolutionaire sfeer en de verbeelding van vrijheid en opstand in het schilderij van Delacroix keren terug in de thema's en de stemming van ‘Les Misérables’. De verbinding tussen kunst en muziek laat zien hoe belangrijk Delacroix' werk is voor artistieke inspiratie en hoe het over verschillende creatieve media heen kan doorwerken.
De hoofdpersoon van het schilderij is de Vrijheid zelf. Ze werd zo beroemd dat ze de nationale figuur van de Franse Republiek werd en ‘Marianne’ wordt genoemd. Ze staat op de munten van 1, 2 en 5 cent, op officiële documenten, op postzegels, als borstbeeld in bijna elk Frans gemeentehuis en als standbeeld op veel pleinen.
De kroning van Napoleon (1807) | Wiki Commons: Jacques-Louis David/ Georges Rouget CC-BY SA 2.0 De kroning van Napoleon (1807)
Je kunt het schilderij het beste van een afstand bekijken om alle details te ontdekken. Een van de figuren op het schilderij is bijzonder interessant. Op het schilderij kun je ook de moeder van de schilder vinden, die vanaf het midden van het onderste balkon naar de kroning kijkt en de plaats inneemt van
Napoleons moeder.
Napoleons moeder wilde de kroning niet bijwonen, omdat ze het huwelijk tussen
Josephine,
Napoleons eerste vrouw, en
Napoleon niet goedkeurde.
Het schilderij werd twee keer gemaakt, omdat iemand een kopie wilde toen het beroemd werd. We weten dat het origineel in het
Louvre hangt, omdat de schilder in de eerste versie een fout maakte. Die fout wordt langzaam zichtbaar en toont dat
Napoleon eerst iets verder naar achteren stond. Zijn ‘schaduw’ is vandaag vaag op de marmeren muur te zien. De tweede uitvoering van het schilderij vind je in
Paleis van Versailles.
Mona Lisa in het Louvre | Unsplash: The Free Birds Mona Lisa (1503)
In 1911 vond een tegenwoordig onvoorstelbaar schandaal plaats: de ‘Mona Lisa’ werd op klaarlichte dag gestolen. Een Italiaanse klusjesman, die af en toe in het Louvre werkte, nam het legendarische schilderij mee om het terug te brengen naar zijn vaderland Italië. Pas in 1913 werd de dader opgepakt. Onder anderen Picasso werd van de diefstal beschuldigd. Het schilderij werd gevonden in een koffer in een hotelkamer in Florence. De reden dat de ‘Mona Lisa’ gestolen kon worden, was haar formaat. De klusjesman kon haar gemakkelijk in zijn tas stoppen en het museum uit smokkelen. Na de diefstal werd ze beroemd door het schandaal, omdat iedereen het schilderij wilde zien dat was gestolen.
Nike van Samothrake | Unsplash: koutsou23 De Venus van Milo (2e eeuw v. Chr.) en de Nike van Samothrake (circa 190 v. Chr.)
Van beide beelden bestaan verschillende Romeinse kopieën. Voor de meeste bezoekers en onderzoekers zijn de originelen echter het interessantst. Voor beide geldt dat je ze vanuit de juiste hoek moet bekijken om het beeld tot leven te laten komen. De ‘Venus van Milo’ zie je het best vanaf de linkerkant, in een driekwartshoek. Zo zie je de beweging in haar lichaam die je van voren niet ziet. De ‘Nike van Samothrake’ is het tweede Griekse origineel, dat in meer dan 100 stukken was gebroken. Je bekijkt haar het best vanaf de verhoging rechts van het beeld. Zo zie je hoe de wind door haar kleding blaast.