Eiffeltoren

Al bij de opening van de Eiffeltoren konden bezoekers liften gebruiken - wat vandaag vanzelfsprekend lijkt, was toen iets bijzonders. Inmiddels zijn nog maar twee van de oorspronkelijke liften in gebruik en brengen ze gasten naar de top. Door de verschillende manieren om omhoog te gaan, te voet of met de lift, worden tickets voor verschillende prijzen aangeboden. De klim van de tweede verdieping naar de top is alleen met de lift mogelijk!

Vroeger leidden 1.585 treden naar de top en in totaal 1.710 treden zelfs voorbij de top via een wenteltrap. Vandaag bestaat die wenteltrap niet meer in zijn oorspronkelijke vorm; hij werd in 24 stukken gezaagd. Sommige stukken werden geveild, waarbij één deel in 2020 zelfs een recordbedrag van 275.000 euro opbracht. Op de eerste verdieping van de Eiffeltoren zijn nog resten van de vroegere wenteltrap te zien. Vandaag leiden 364 treden naar de eerste verdieping en nog eens 381 treden naar de tweede verdieping. De tweede verdieping van de Eiffeltoren was onlangs, in het voorjaar van 2024, het doel van atlete Anouk Garnier. Ze brak het wereldrecord touwklimmen op de Eiffeltoren. Als obstakelbaanatlete wist ze 110 m aan een touw omhoog te klimmen tot de tweede verdieping van de Eiffeltoren. Het vorige wereldrecord voor klimmen aan een verticaal opgehangen touw was 90 m, bij vrouwen slechts 26 m. Garnier had maar 18 minuten nodig om het beroemde Parijse symbool te beklimmen.

Op de 1e en 2e verdieping staan kleine eetkraampjes met snacks zoals pizza, panini's en hotdogs, naast warme dranken zoals thee en koffie voor een snelle hap. Als je een exclusievere sfeer zoekt, vind je op de tweede verdieping het met een Michelinster bekroonde restaurant Jules Verne, waar creatieve Franse keuken wordt geserveerd met uitzicht op het Champ-de-Mars. Ook het restaurant op de eerste verdieping, Madame Brasserie, trekt sinds 2022 gasten met eigentijdse gerechten van lokale en seizoensgebonden producten. Let erop dat je in deze restaurants vooraf een tafel moet reserveren.

De top wacht op je met de Champagne Bar. Deze originele bar biedt niet alleen een fascinerend uitzicht over Parijs, maar ook kaviaar en huisgemaakte limonades. Een glas wereldberoemde Franse champagne is zeker een feestelijke afsluiting van je bezoek aan de iconische Eiffeltoren.

Sinds 1985 laten 20.000 lampen, verbonden door 40 km stroomkabel, de Eiffeltoren in volle pracht stralen. Na zonsondergang schittert de Eiffeltoren elk heel uur vijf minuten lang. De laatste lichtshow vindt plaats om 23:00. Door energiebesparende maatregelen wordt de verlichting tegenwoordig om 23:45 uitgeschakeld - eerder dan in vorige decennia.

De Eiffeltoren is even indrukwekkend als populair: jaarlijks bezoeken miljoenen toeristen deze attractie. Daarmee is de toren een van de meest bezochte bezienswaardigheden ter wereld. De drukte varieert echter afhankelijk van de temperaturen. In tegenstelling tot de wintermaanden is de toeloop in de zomer heel groot. Tussen 9:00 en 11:00 is het meestal rustiger, net als 's avonds tussen 20:00 en 22:30. Mogelijke wachttijden kun je live volgen op de officiële website van de Eiffeltoren.

De prachtige tuinen rond de Eiffeltoren, midden in de stad, nodigen bezoekers uit om te ontspannen en van onderaf van het uitzicht op de Eiffeltoren te genieten. Ze beslaan 130.000 m² en zijn verdeeld in verschillende zones, waaronder het Champ-de-Mars, de Jardins du Trocadéro en de Esplanade des Invalides. Bezoekers kunnen wandelen langs verzorgde gazons, bloeiende bloemperken, wandelpaden en fonteinen.

Toen de toren werd bedacht, was het hoogste bouwwerk ter wereld het Washington Monument met 169 m. In Parijs zocht men een centraal object voor de Wereldtentoonstelling van 1889, die ter gelegenheid van de 100e verjaardag van de Franse Revolutie zou plaatsvinden. In een wedstrijd werden ontwerpen gevraagd voor een toren van minstens 300 m hoog, met vier zijden en gebouwd uit metaal. Het concept van Gustave Eiffel, dat eigenlijk was bedacht door zijn medewerkers Maurice Koechlin en Émile Nouguier, werd als praktisch uitvoerbaar gezien en uiteindelijk gekozen.

Sinds de opening is de eigenlijke constructiehoogte van de Eiffeltoren 300,51 m. Met de lantaarn en de vlaggenmast bereikte de toren aan de top een totale hoogte van 312,27 m. Daar bevinden zich meer dan 120 antennes voor de uitzending van tientallen radio- en televisieprogramma's, omdat de toren ook als zendmast wordt gebruikt. De hoogte van de antennes varieerde in de loop van de decennia. De laatste verandering in de totale hoogte vond plaats in maart 2022: een nieuwe radioantenne heeft de Eiffeltoren nog eens 6 m hoger gemaakt, tot 330 m.

Hoewel de Eiffeltoren aanvankelijk vrij onpopulair was bij de bevolking, werd hij gebouwd tussen januari 1887 en maart 1889 en op 6 mei 1889 voor het publiek geopend. Beroemdheden uit die tijd, zoals Thomas Edison, Buffalo Bill en de prins van Wales, behoorden tot de eerste bezoekers van het bouwwerk. De Eiffeltoren zou oorspronkelijk slechts tot 1909 blijven staan, maar tegen die tijd werd hij al gebruikt voor telecommunicatie en toerisme. Gedurende 41 jaar bleef de toren het hoogste door mensen gemaakte bouwwerk ter wereld, totdat hij in 1930 werd ingehaald door het Chrysler Building.

De Eiffeltoren werd niet alleen opgericht als triomfantelijke toegangspoort tot de Wereldtentoonstelling van 1889, maar ook als uitdrukking van de technologische vooruitgang en ingenieurskunst van zijn tijd. Toen Gustave Eiffel zijn visie op de Eiffeltoren tot leven bracht, creëerde hij niet alleen een indrukwekkende constructie van staal en ijzer, maar ook een inspiratiebron voor generaties architecten en ingenieurs.
Toch is de Eiffeltoren meer dan alleen een technisch meesterwerk: hij is een toeristische magneet en een brandpunt voor culturele activiteiten. Jaar na jaar trekken miljoenen bezoekers van over de hele wereld naar de voet van de toren om te genieten van het adembenemende uitzicht vanaf de uitkijkplatforms, de rijke geschiedenis van de toren te ontdekken en de romantische flair van Parijs te ervaren.

De Eiffeltoren heeft een diepgaande invloed op de culturele identiteit van Frankrijk en geldt als symbool voor de liefde, kunst en vrijheid die de stad Parijs belichaamt. Van zijn rol in talloze films, boeken en schilderijen tot zijn gebruik als podium voor spectaculaire lichtshows en vuurwerk: de Eiffeltoren is meer dan alleen een constructie. Hij is een symbool van de levendigheid en diversiteit van de Franse cultuur.

TicketLens-feit:
Alle medailles van de Olympische Spelen en de Paralympische Spelen 2024 bevatten 18 gram ijzer van de Eiffeltoren als symbool en unieke herinnering!

Hoewel de Eiffeltoren zonder twijfel een toeristisch hoogtepunt in Parijs is, vormt hij ook een uitdaging. Het beheren van de dagelijkse toestroom van grote bezoekersmassa's vereist zorgvuldige planning en goed beheer om de ervaring voor iedereen te verbeteren en tegelijk de constructie en historische waarde van de toren te behouden.

In een tijd waarin de reisbranche snel verandert en de wereld steeds meer met elkaar verbonden raakt, blijft de Eiffeltoren een tijdloos symbool van het belang van toerisme en cultuur in een mondiale context. De Eiffeltoren zal reizigers van over de hele wereld blijven fascineren en inspireren, en herinnert ons eraan dat ware schoonheid niet alleen schuilt in de bouwwerken die we maken, maar ook in de verhalen en herinneringen die we delen.

Oorspronkelijk was de Eiffeltoren gepland als tijdelijke constructie die na de Wereldtentoonstelling van 1889 zou worden afgebroken. Om de attractie te behouden, werd op de Eiffeltoren een radioantenne geplaatst. Het plan werkte, want de vertegenwoordigers van de stad erkenden het nut als radiotoren en besloten de Eiffeltoren niet te slopen.

Vandaag wordt de Eiffeltoren gezien als het symbool van Parijs. Vroeger was de ijzeren dame helaas niet erg populair. Intellectuelen zoals Émile Zola noemden de Eiffeltoren een grote geperforeerde giraf. Schrijver Guy de Maupassant ging zelfs zo ver dat hij dagelijks op de eerste verdieping van de Eiffeltoren dineerde om er niet naar te hoeven kijken.

De aanbesteding voor het bouwwerk voor de Wereldtentoonstelling van 1889 vereiste dat de toren minstens 300 m hoog zou zijn. Destijds was het Washington Monument met 169 m het hoogste bouwwerk, dat ruimschoots moest worden overtroffen.

Bij de opening was de Eiffeltoren 300,51 m hoog. Inclusief de lantaarn en vlaggenmast reikte hij zelfs 312,27 m de lucht in. In de loop der jaren werden extra antennes toegevoegd, waardoor de hoogte van de toren telkens weer veranderde. Het laatst werd in maart 2022 een nog langere antenne geplaatst; daardoor is de huidige hoogte van de Eiffeltoren precies 330 m.

Door de uitzetting van metaal bij warmte kan de Eiffeltoren op een warme dag tot 15 cm hoger worden.

De Eiffeltoren is zo gebouwd dat hij sterke wind kan weerstaan. Dankzij zijn flexibele constructie kan hij zelfs tot 12 cm buigen wanneer het hard waait.

De Eiffeltoren is sinds de bouw meerdere keren opnieuw geschilderd. Oorspronkelijk was hij roodbruin, daarna geel en rood, voordat hij uiteindelijk de kenmerkende bronzen kleur kreeg die hij vandaag draagt. Als je goed kijkt, zie je dat hij bovenaan iets donkerder is dan onderaan. De Eiffeltoren wordt grotendeels met de hand geschilderd. Om de zeven jaar wordt hij door 50 schilders opnieuw geverfd. Gemiddeld wordt ongeveer 60 ton verf op de constructie aangebracht. In 2024 kreeg de Eiffeltoren een gouden verflaag als symbool voor de Olympische Spelen dat jaar in Parijs.

Gustave Eiffel had een privéappartement in de Eiffeltoren, dat hij voor zichzelf en zijn gasten gebruikte. Dit appartement is tegenwoordig niet meer toegankelijk voor het publiek, maar in de toren is nog wel een reproductie van de inrichting te zien.

In de beginjaren diende de Eiffeltoren als laboratorium voor verschillende wetenschappelijke experimenten, vooral voor onderzoek naar radiotechnologie.

Vanaf 4 juli 1925 gebruikte Citroën de Eiffeltoren als reclameruimte. De reclame was nog vanaf 40 km afstand te zien. Destijds vormden 250.000 gloeilampen het opschrift “Citroën”. Na 1934 diende de toren nooit meer als reclameruimte. Een interessant feit is dat de Amerikaanse piloot Charles Augustus Lindbergh Junior de verlichte Eiffeltoren als oriëntatiepunt gebruikte tijdens de eerste solovlucht zonder tussenlanding over de Atlantische Oceaan, van New York naar Parijs.

Gustave Eiffel liet de namen van 72 beroemde persoonlijkheden in de rand van de eerste verdieping van de toren graveren. Maar hoe koos hij ze, en waarom plaatste hij ze daar?

De eerste verdieping van de toren wordt omgeven door een grote doorlopende balk, onderbroken door consoles die het balkon dragen. In de zo ontstane ruimtes liet Gustave Eiffel de namen van geleerden aanbrengen in gouden hoofdletters van 60 cm hoog, groot genoeg om vanaf de grond te kunnen lezen. Daarmee plaatste hij zijn toren onder de bescherming van wetenschap en vooruitgang als onderdeel van de viering van de 100e verjaardag van de Franse Revolutie.

Deze namen waren in de loop van de decennia echter bedekt geraakt en werden pas tijdens restauratiewerkzaamheden weer zichtbaar gemaakt. De namen behoren toe aan geleerden, wetenschappers en wiskundigen die hebben bijgedragen aan de succesvolle bouw van de toren en als onderzoekers actief waren.

Na het vallen van de avond vindt elk uur een lichtshow plaats. Het is officieel verboden om foto's of video's van de Eiffeltoren bij nacht te publiceren. De lichtshow van de 20.000 leds is namelijk een kunstwerk en auteursrechtelijk beschermd. Foto's maken en delen is daarom alleen oké als het om persoonlijke herinneringen gaat; voor commerciële doeleinden mogen ze onder geen enkele voorwaarde worden gebruikt.

In restaurant Jules Verne worden gemiddeld twee huwelijksaanzoeken per dag gedaan. Voor jou voelt zo'n aanzoek waarschijnlijk heel bijzonder, maar als je bedenkt dat ongeveer 700 stellen per jaar zich bij de Eiffeltoren verloven, is een aanzoek op de Eiffeltoren toch een beetje basic.

Helemaal bovenaan heb je bij goede weersomstandigheden uitzicht tot 80 km ver. Zo kun je zelfs de buitenwijken van Parijs zien, het landschap voorbij de voorsteden, de luchthaven Charles de Gaulle of duidelijk het Parc des Princes (stadion van Paris Saint-Germain) (Parc des Princes), de sportieve thuisbasis van voetbalclub Paris Saint-Germain.

Sinds de bouw fascineert de Eiffeltoren ook liefhebbers van extreme sporten. Franz Reichelt sprong bijvoorbeeld in 1912 van de Eiffeltoren met een zelfgemaakte parachute. Helaas overleefde hij de sprong niet. In 1991 vloog een tot op de dag van vandaag onbekende piloot met een gestolen vliegtuig door de Eiffeltoren en bracht het vliegtuig daarna terug naar een ander vliegveld. Klimmers beklimmen de Eiffeltoren regelmatig met blote handen. Natuurlijk heeft ook Red Bull een sportevenement op de Eiffeltoren georganiseerd. Taïg Khris sprong met inline skates vanaf de eerste verdieping en behaalde daarmee een record in het Guinness Book of Records.