Wieża Eiffla

Już w czasie otwarcia Wieży Eiffla odwiedzający mogli korzystać z wind. To, co dziś wydaje się codzienne, wtedy było czymś wyjątkowym. Obecnie działają jeszcze tylko dwie z oryginalnych wind i przewożą gości na szczyt. Ze względu na różne opcje wejścia, pieszo albo windą, bilety są oferowane w różnych cenach. Wejście z drugiego piętra na szczyt jest możliwe wyłącznie windą.

Dawniej 1585 stopni prowadziło na szczyt, a łącznie 1710 stopni biegło jeszcze wyżej spiralnymi schodami. Dziś te spiralne schody nie istnieją już w pierwotnej formie; pocięto je na 24 części. Niektóre sprzedano na aukcjach, a jeden fragment osiągnął w 2020 roku rekordową cenę 275 000 euro. Na pierwszym piętrze Wieży Eiffla wciąż można zobaczyć pozostałości dawnych spiralnych schodów. Dziś 364 stopnie prowadzą na pierwsze piętro, a kolejne 381 na drugie. Drugie piętro Wieży Eiffla było niedawno celem atletki Anouk Garnier wiosną 2024 roku. Pobiła ona na Wieży Eiffla rekord świata we wspinaczce po linie. Jako zawodniczka biegów przeszkodowych wspięła się po linie na wysokość 110 m, aż na drugie piętro Wieży Eiffla. Poprzedni rekord świata we wspinaczce po pionowo zawieszonej linie wynosił 90 m, a wśród kobiet tylko 26 m. Garnier potrzebowała zaledwie 18 minut, aby wspiąć się na słynny paryski symbol.

Na 1. i 2. piętrze działają niewielkie punkty gastronomiczne z przekąskami, takimi jak pizza, panini i hot dogi, a także z ciepłymi napojami, w tym herbatą i kawą. Jeśli szukasz bardziej ekskluzywnej atmosfery, na drugim piętrze znajdziesz wyróżnioną gwiazdką Michelin restaurację Jules Verne, gdzie kreatywna kuchnia francuska serwowana jest z widokiem na Champ-de-Mars. Restauracja na pierwszym piętrze, Madame Brasserie, od 2022 roku przyciąga gości współczesną kuchnią opartą na lokalnych i sezonowych produktach. Pamiętaj, że w tych restauracjach trzeba zarezerwować stolik z wyprzedzeniem.

Na szczycie czeka na Ciebie Champagne Bar. Ten oryginalny bar oferuje nie tylko fascynujący widok na Paryż, ale też kawior i domowe lemoniady. Kieliszek słynnego francuskiego szampana może być naprawdę efektownym zakończeniem wizyty na ikonicznej Wieży Eiffla.

Od 1985 roku 20 000 lamp połączonych 40 km kabli elektrycznych sprawia, że Wieża Eiffla lśni pełnym blaskiem. Po zmroku wieża migocze o każdej pełnej godzinie przez pięć minut. Ostatni pokaz świetlny odbywa się o 23:00. Ze względu na oszczędzanie energii oświetlenie jest obecnie wyłączane o 23:45, wcześniej niż w poprzednich dekadach.

Wieża Eiffla jest równie imponująca, co popularna: każdego roku odwiedzają ją miliony turystów. To jeden z najczęściej odwiedzanych zabytków świata. Natężenie ruchu zmienia się jednak zależnie od temperatur. W odróżnieniu od miesięcy zimowych latem tłumy są bardzo duże. Między 9:00 a 11:00 zwykle jest nieco spokojniej, podobnie wieczorem między 20:00 a 22:30. Możliwe czasy oczekiwania można śledzić na żywo na oficjalnej stronie Wieży Eiffla.

Wspaniałe ogrody wokół Wieży Eiffla, w samym sercu miasta, zachęcają do odpoczynku i podziwiania wieży z dołu. Zajmują powierzchnię 130 000 m² i dzielą się na kilka części, w tym Champ-de-Mars, Jardins du Trocadéro oraz Esplanade des Invalides. Możesz spacerować wśród zadbanych trawników, kwitnących rabat, alejek i fontann.

W czasie, gdy projektowano wieżę, najwyższą budowlą świata był Washington Monument o wysokości 169 m. W Paryżu szukano centralnego obiektu na Wystawę Światową 1889 roku, organizowaną z okazji 100. rocznicy rewolucji francuskiej. W konkursie poszukiwano projektów wieży o wysokości co najmniej 300 m, czterech bokach i metalowej konstrukcji. Koncepcja Gustave'a Eiffla, w rzeczywistości opracowana przez jego pracowników Maurice'a Koechlina i Émile'a Nouguiera, została uznana za wykonalną i ostatecznie wybrana.

Od otwarcia rzeczywista wysokość konstrukcyjna Wieży Eiffla wynosi 300,51 m. Z latarnią i masztem flagowym wieża osiągała na szczycie łącznie 312,27 m. Znajduje się tam ponad 120 anten do transmisji dziesiątek programów radiowych i telewizyjnych, ponieważ wieża pełni też funkcję nadajnika. Wysokość anten zmieniała się przez dekady. Ostatnia zmiana całkowitej wysokości nastąpiła w marcu 2022 roku: nowa antena radiowa podwyższyła Wieżę Eiffla o kolejne 6 m, do 330 m.

Choć początkowo była raczej niepopularna wśród mieszkańców, Wieżę Eiffla zbudowano między styczniem 1887 a marcem 1889 roku i udostępniono publiczności 6 maja 1889 roku. Wśród pierwszych odwiedzających byli znani ludzie epoki, tacy jak Thomas Edison, Buffalo Bill i książę Walii. Początkowo Wieża Eiffla miała stać tylko do 1909 roku, ale do tego czasu wykorzystywano ją już do telekomunikacji i turystyki. Przez 41 lat pozostawała najwyższą konstrukcją wzniesioną przez człowieka, aż w 1930 roku prześcignął ją Chrysler Building.

Wieża Eiffla została wzniesiona nie tylko jako triumfalna brama wejściowa na Wystawę Światową 1889 roku, lecz także jako manifest technologicznego postępu i inżynierskich umiejętności swojej epoki. Kiedy Gustave Eiffel ożywił swoją wizję Wieży Eiffla, stworzył nie tylko imponującą konstrukcję ze stali i żelaza, ale też źródło inspiracji dla pokoleń architektów i inżynierów.
Wieża Eiffla jest jednak czymś więcej niż technicznym arcydziełem. To magnes turystyczny i miejsce skupiające życie kulturalne. Rok po roku miliony odwiedzających z całego świata przychodzą pod jej podstawę, aby podziwiać widoki z tarasów, poznawać historię wieży i poczuć romantyczny klimat Paryża.

Wieża Eiffla ma ogromny wpływ na kulturową tożsamość Francji i jest symbolem miłości, sztuki oraz wolności, które uosabia Paryż. Od roli w niezliczonych filmach, książkach i obrazach po funkcję sceny dla spektakularnych pokazów świateł i fajerwerków: Wieża Eiffla jest czymś więcej niż konstrukcją. To symbol żywotności i różnorodności francuskiej kultury.

Fakt TicketLens:
Wszystkie medale Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich 2024 zawierają po 18 gramów żelaza z Wieży Eiffla jako symbol i wyjątkową pamiątkę!

Choć Wieża Eiffla jest bez wątpienia jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Paryża, stanowi też wyzwanie. Obsługa codziennego napływu tłumów wymaga starannego planowania i dobrej organizacji, aby poprawiać doświadczenie odwiedzających, a jednocześnie chronić konstrukcję i historyczną wartość wieży.

W czasach, gdy branża turystyczna szybko się zmienia, a świat jest coraz bardziej połączony, Wieża Eiffla pozostaje ponadczasowym symbolem znaczenia turystyki i kultury w globalnym kontekście. Nadal będzie źródłem fascynacji i inspiracji dla podróżnych z całego świata, przypominając, że prawdziwe piękno tkwi nie tylko w konstrukcjach, które budujemy, lecz także w historiach i wspomnieniach, którymi się dzielimy.

Pierwotnie Wieża Eiffla była planowana jako tymczasowa konstrukcja, którą po Wystawie Światowej 1889 roku miano rozebrać. Aby zachować atrakcję, na Wieży Eiffla zamontowano antenę radiową. Plan zadziałał, ponieważ przedstawiciele miasta dostrzegli jej użyteczność jako wieży radiowej i zdecydowali, że Wieża Eiffla nie zostanie zburzona.

Dziś Wieża Eiffla jest uznawana za symbol Paryża. Dawniej Żelazna Dama nie cieszyła się jednak szczególną sympatią. Intelektualiści, tacy jak Émile Zola, nazywali Wieżę Eiffla wielką podziurawioną żyrafą. Pisarz Guy de Maupassant posunął się nawet do tego, że codziennie jadał na pierwszym piętrze Wieży Eiffla, aby nie musieć na nią patrzeć.

Konkurs na budowlę dla Wystawy Światowej 1889 roku wymagał, aby wieża miała co najmniej 300 m wysokości. W tamtym czasie najwyższą budowlą był Washington Monument o wysokości 169 m, który miał zostać zdecydowanie przewyższony.

W chwili otwarcia Wieża Eiffla miała 300,51 m wysokości. Wraz z latarnią i masztem flagowym osiągała nawet 312,27 m. Z biegiem lat dodawano kolejne anteny, więc wysokość wieży wielokrotnie się zmieniała. Najnowszą, dłuższą antenę zamontowano w marcu 2022 roku; dlatego obecna wysokość Wieży Eiffla wynosi dokładnie 330 m.

Ze względu na rozszerzalność metalu pod wpływem ciepła Wieża Eiffla może w ciepły dzień zwiększyć wysokość nawet o 15 cm.

Wieża Eiffla została zaprojektowana tak, aby wytrzymywać silne wiatry. Dzięki elastycznej konstrukcji może odchylić się nawet o 12 cm, gdy mocno wieje.

Od czasu budowy Wieża Eiffla była kilkakrotnie przemalowywana. Początkowo miała kolor czerwono-brązowy, później żółty i czerwony, zanim otrzymała charakterystyczny brązowy odcień, który nosi dziś. Jeśli przyjrzysz się uważnie, zobaczysz, że u góry jest nieco ciemniejsza niż u dołu. Wieża Eiffla jest w dużej mierze malowana ręcznie. Co siedem lat odmalowuje ją 50 malarzy. Średnio na konstrukcję nakłada się około 60 ton farby. W 2024 roku Wieża Eiffla otrzymała złotą powłokę jako symbol Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w tym roku.

Gustave Eiffel miał w Wieży Eiffla prywatny apartament, z którego korzystał sam i w którym przyjmował gości. Dziś apartament nie jest dostępny dla publiczności, ale w wieży nadal można zobaczyć rekonstrukcję jego wyposażenia.

W pierwszych latach Wieża Eiffla służyła jako laboratorium do różnych eksperymentów naukowych, zwłaszcza związanych z badaniem technologii radiowej.

Od 4 lipca 1925 roku Citroën wykorzystywał Wieżę Eiffla jako powierzchnię reklamową. Reklamę było widać jeszcze z odległości 40 km. W tamtym czasie 250 000 żarówek tworzyło napis “Citroën”. Po 1934 roku wieża nigdy więcej nie służyła jako powierzchnia reklamowa. Ciekawostką jest też to, że amerykański pilot Charles Augustus Lindbergh Junior użył oświetlonej Wieży Eiffla jako punktu orientacyjnego podczas pierwszego samotnego lotu transatlantyckiego bez międzylądowania z Nowego Jorku do Paryża.

Gustave Eiffel kazał wygrawerować nazwiska 72 słynnych osobistości na obramowaniu pierwszego piętra wieży. Ale jak je wybrał i dlaczego umieścił je właśnie tam?

Pierwsze piętro wieży otacza duża ciągła belka, przerywana wspornikami podtrzymującymi balkon. W powstałych przestrzeniach Gustave Eiffel polecił umieścić nazwiska uczonych złotymi wielkimi literami o wysokości 60 cm, wystarczająco dużymi, by dało się je czytać z ziemi. W ten sposób oddał swoją wieżę pod patronat nauki i postępu w ramach obchodów 100. rocznicy rewolucji francuskiej.

Przez dekady nazwiska były jednak zakryte i ponownie odsłonięto je dopiero podczas prac restauracyjnych. Należą do uczonych, naukowców i matematyków, którzy przyczynili się do udanej budowy wieży i prowadzili badania.

Po zmroku co godzinę odbywa się pokaz świetlny. Publikowanie zdjęć lub filmów Wieży Eiffla nocą jest oficjalnie zabronione. Pokaz świetlny 20 000 diod LED jest w rzeczywistości dziełem sztuki chronionym prawem autorskim. Robienie i udostępnianie zdjęć jest więc w porządku tylko wtedy, gdy chodzi o osobiste wspomnienia; pod żadnym pozorem nie wolno ich wykorzystywać komercyjnie.

W restauracji Jules Verne każdego dnia padają średnio dwie propozycje małżeństwa. Dla Ciebie taki moment może wydawać się bardzo wyjątkowy, ale skoro około 700 par rocznie zaręcza się przy Wieży Eiffla, oświadczyny właśnie tam są jednak trochę basic.

Z samej góry przy dobrej pogodzie widać nawet do 80 km. Możesz więc zobaczyć przedmieścia Paryża, krajobraz za nimi, lotnisko Charles de Gaulle albo wyraźnie Parc des Princes (stadion Paris Saint-Germain) (Parc des Princes), sportowy dom klubu piłkarskiego Paris Saint-Germain.

Od chwili budowy Wieża Eiffla fascynuje także miłośników sportów ekstremalnych. Franz Reichelt na przykład skoczył z Wieży Eiffla w 1912 roku z własnoręcznie zrobionym spadochronem. Niestety nie przeżył skoku. W 1991 roku pilot, który do dziś pozostaje nieznany, przeleciał skradzionym samolotem przez Wieżę Eiffla, a następnie odstawił maszynę na inne lotnisko. Wspinacze regularnie zdobywają Wieżę Eiffla gołymi rękami. Oczywiście Red Bull również zorganizował wydarzenie sportowe na Wieży Eiffla. Taïg Khris skoczył z pierwszego piętra na rolkach i zdobył tym rekord w Księdze rekordów Guinnessa.