Nazwa i projekt
Burj po arabsku znaczy wieża, a Khalifa odnosi się do Khalify bin Zayeda Al Nahyana, prezydenta Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Wieża pierwotnie miała nosić po prostu nazwę Burj Dubai (wieża Dubaju), ale po tym, jak szejk pomógł Emiratowi Dubaju w trudnościach finansowych, wieżowiec przemianowano na jego cześć. Burj Khalifa został zaprojektowany na wzór rośliny Hymenocallis, która rośnie na pustyni Emiratów. Architektura budynku zmniejsza opór wiatru i zapewnia panoramiczny widok wszystkim odwiedzającym.
Stabilna wysokość
Wieżowiec został zbudowany w latach 2004-2009 przez ponad 12 000 pracowników z ponad 100 krajów. Budynek jest tak wysoki, że mycie okien podczas pełnego przejścia od góry do dołu zajmuje cztery miesiące. Wszystkie wieżowce lekko kołyszą się na wietrze. Sprytny projekt architektów i testy w tunelu aerodynamicznym sprawiają jednak, że ruch wewnątrz jest prawie niewyczuwalny, poza delikatnym hałasem.
Wnętrze wieży
W Burj Khalifa znajduje się 57 wind i 8 schodów ruchomych, dzięki którym goście i mieszkańcy mogą sprawnie poruszać się po budynku. Dwupoziomowe windy mieszczą od 12 do 14 osób i poruszają się z prędkością około 10 m na sekundę, co stawia je wśród najszybszych na świecie. Schody nie są dostępne dla odwiedzających, ale wejście po 2 909 stopniach od poziomu ziemi do 160. piętra byłoby wyczerpujące. Różnica temperatury zewnętrznej między szczytem a pierwszą kondygnacją może wynosić nawet 6°C. Burj Khalifa zaprojektowano też tak, aby wytrzymał ekstremalny klimat Dubaju: szklane panele chronią wieżę przed intensywnym słońcem.
Różne kąty słońca
Słońce zachodzi przy szczycie około 3 minuty później niż na dole. Powyżej 80. piętra post podczas Ramadanu powinien więc trwać o 2 minuty dłużej. Powyżej 150. piętra wydłużenie wynosi 3 minuty. Jako gość możesz spróbować zobaczyć dwa zachody słońca jednego wieczoru: jeden z dołu i jeden z góry.