Kodeks Hammurabiego | Flickr: HEN-Magonza CC-BA SA 2.0 Kodeks Hammurabiego (1754 p.n.e.)
Kodeks Hammurabiego to jeden z najstarszych zachowanych zbiorów praw na świecie, powstały za panowania babilońskiego króla Hammurabiego w XVIII wieku p.n.e. Składa się z szeregu praw i kar wyrytych na kamiennym monolicie, regulujących różne aspekty prawa babilońskiego. Kodeks Hammurabiego słynie z zasady ‘oko za oko, ząb za ząb’, która wyraża ideę odpłaty i równowagi w wymiarze sprawiedliwości.
Lamassu (figura strażnika) | Wiki Commons: Marie-Lan Nguyen CC-BY SA 2.0 Pałac Sargona (VIII wiek p.n.e.)
Wewnętrzny dziedziniec Chorsabadu pokazuje pozostałości ogromnego miasta zbudowanego w mniej niż dziesięć lat pod koniec VIII wieku p.n.e. W tamtym czasie obszar dzisiejszego Iraku należał do potężnego imperium asyryjskiego. Król Sargon II kazał wznieść nową stolicę w Chorsabadzie koło Mosulu, ale po śmierci założyciela miasto utraciło status stolicy. Posągi, które widzisz w Luwrze, miały chronić pałac i przedstawiały to, co najlepsze ze świata: ludzką głowę, ciało byka i skrzydła orła. Gilgamesz, trzymający tu lwiątko jak kota, uchodził za najsilniejszego człowieka na świecie.
Statua z Ain Ghazal (7000 p.n.e.)
Ta statua ma ponad 9000 lat. Trudno wyobrazić sobie, co działo się na Ziemi przed epoką kamienia. Ta statua pochodzi właśnie z tamtego czasu. To prosta, płaska forma z sianem pod utwardzonym błotem. Nie mamy o niej informacji, bo wówczas nie istniała jeszcze żadna forma pisma. Nie wiemy, co statua przedstawia ani co miała przekazywać.
Średniowieczna twierdza (1200 n.e.)
Luwr został częściowo zbudowany nad twierdzą Paryża, która stała tu w średniowieczu. Pierwotnie kamienie ze starych budowli wykorzystywano ponownie do wznoszenia nowych budynków lub mostów. Podziemne mury twierdzy przeoczono jednak i odkryto je ponownie dopiero w 1984 roku. Dlatego stoją do dziś i można je oglądać między innymi w skrzydle Sully Luwru. Twierdza zajmowała około 1/4 skrzydła Sully i powiązanego z nim dziedzińca. To jeszcze raz pokazuje niezwykłe rozmiary Luwru.
Wolność wiodąca lud na barykady | Unsplash: Jean Carlo Emer Wolność wiodąca lud na barykady (1830)
‘Wolność wiodąca lud na barykady’ Eugène’a Delacroix rzeczywiście miała silny wpływ na kulturę i zainspirowała Victora Hugo do napisania ‘Nędzników’. Rewolucyjna atmosfera oraz przedstawienie wolności i powstania na obrazie Delacroix odbijają się w tematach i nastroju ‘Nędzników’. Związek sztuki i muzyki pokazuje, jak ważne jest dzieło Delacroix dla artystycznej inspiracji i jak może oddziaływać przez różne media twórcze.
Główną bohaterką obrazu jest sama Wolność. Stała się tak sławna, że została narodową figurą Republiki Francuskiej i nosi imię ‘Marianne’. Pojawia się na monetach 1-, 2- i 5-centowych, na dokumentach urzędowych, znaczkach, jako popiersie w niemal każdym francuskim ratuszu oraz jako posąg na wielu placach.
Koronacja Napoleona (1807) | Wiki Commons: Jacques-Louis David/ Georges Rouget CC-BY SA 2.0 Koronacja Napoleona (1807)
Obraz warto oglądać z pewnej odległości, żeby dostrzec wszystkie szczegóły. Jedna z postaci na płótnie jest szczególnie ciekawa. Możesz na nim znaleźć również matkę malarza, która obserwuje koronację ze środka dolnego balkonu i zastępuje matkę
Napoleona. Matka
Napoleona nie chciała uczestniczyć w koronacji, ponieważ nie aprobowała małżeństwa między
Józefiną, pierwszą żoną
Napoleona, a
Napoleonem.
Obraz powstał dwa razy, bo ktoś zapragnął kopii, gdy dzieło zyskało sławę. Wiemy, że oryginał znajduje się w
Luwrze, ponieważ malarz popełnił błąd w pierwszej wersji. Ten błąd powoli staje się widoczny i pokazuje, że
Napoleon pierwotnie stał nieco dalej z tyłu. Jego ‘cień’ można dziś niewyraźnie dostrzec na marmurowej ścianie. Druga wersja obrazu znajduje się w
Pałac wersalski.
Mona Lisa w Luwrze | Unsplash: The Free Birds Mona Lisa (1503)
W 1911 roku doszło do dziś niewyobrażalnego skandalu: ‘Mona Lisa’ została skradziona w biały dzień. Włoski pracownik techniczny, który okazjonalnie pracował w Luwrze, zabrał legendarny obraz, żeby zwrócić go swojej ojczyźnie, Włochom. Sprawcę ujęto dopiero w 1913 roku. O kradzież oskarżano między innymi Picassa. Obraz znaleziono w walizce w pokoju hotelowym we Florencji. Powodem, dla którego ‘Monę Lisę’ udało się ukraść, był jej rozmiar. Pracownik mógł łatwo schować ją do torby i wynieść z muzeum. Po kradzieży obraz stał się sławny właśnie z powodu skandalu, bo wszyscy chcieli zobaczyć dzieło, które zostało skradzione.
Nike z Samotraki | Unsplash: koutsou23 Wenus z Milo (II wiek p.n.e.) i Nike z Samotraki (około 190 p.n.e.)
Istnieje kilka rzymskich kopii obu posągów. Dla większości odwiedzających i badaczy najciekawsze są jednak oryginały. W obu przypadkach trzeba spojrzeć na rzeźbę pod odpowiednim kątem, żeby naprawdę ożyła. ‘Wenus z Milo’ najlepiej oglądać z lewej strony, pod kątem 3/4. Wtedy widać ruch jej ciała, którego nie dostrzega się od frontu. ‘Nike z Samotraki’ to drugi grecki oryginał, który był rozbity na ponad 100 części. Najlepiej oglądać ją z podwyższenia po prawej stronie posągu. Wtedy zobaczysz, jak wiatr przepływa przez jej szaty.