Een Grieks geïnspireerde poort voor Pruisisch Berlijn
De poort werd tussen 1788 en 1791 gebouwd voor Frederik Willem II en door Carl Gotthard Langhans ontworpen als groots einde van Unter den Linden. De Dorische zuilen verwijzen naar de toegangspoort van de Akropolis, en het bouwwerk is ongeveer 26 m hoog, 65,5 m breed en 11 m diep. Het is monumentaal zonder bombastisch te worden.
De dramatische terugkeer van de Quadriga
De Quadriga van Johann Gottfried Schadow waakt sinds 1793 boven de poort, maar niet zonder onderbreking. Nadat Napoleon in 1806 Berlijn was binnengetrokken, werd het beeld naar Parijs gebracht; in 1814 keerde het terug op het dak. Als je omhoogkijkt, zie je een overwinningsteken met een eigen reisverhaal.
Van Koude Oorlog-barrière tot herenigingssymbool
Na 1946 stond de poort in de Sovjetsector; nadat de Muur in 1961 was opgetrokken, lag ze in een afgesloten zone die geen van beide kanten vrij kon bezoeken. Op 22 december 1989 keerden de menigten terug toen de doorgang bij Pariser Platz opnieuw openging. Daarom voelt de plek zo geladen: niet alleen oude steen, maar een heropende drempel van de stad.
Pariser Platz rond het monument herbouwd
Het plein rond de poort raakte in de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd en werd vooral na de hereniging opnieuw opgebouwd. Tegenwoordig omlijsten Hotel Adlon, ambassades, Haus Liebermann en Haus Sommer het uitzicht, terwijl het autovrije plein de poort midden in het dagelijkse stadsleven houdt. Sta hier even stil voordat je verdergaat; de setting hoort bij het monument.