Dzwonnica św. Marka

Campanile to po włosku dzwonnica; słowo pochodzi od campana, czyli dzwon. W polszczyźnie używa się go głównie na określenie wolnostojącej dzwonnicy, niezłączonej z kościołem ani budynkiem, do którego należy. Najwyższa kampanila stoi w Mortegliano i ma 113 m wysokości. Przy 99 m Dzwonnica św. Marka wcale nie jest tak daleko od rekordu!

Pierwotna wieża na Placu św. Marka została zbudowana w IX wieku n.e. i służyła jako strażnica lub latarnia dla pobliskiej przystani. Przez lata kilkakrotnie ją odbudowywano i naprawiano po zniszczeniach spowodowanych pożarami i trzęsieniami ziemi, aż w 1513 roku przybrała formę, którą widzimy dzisiaj. Ta wersja zawaliła się w 1902 roku, ale odbudowano ją w dokładnych wymiarach poprzedniczki, choć z całkiem nową windą. Dzwonnica św. Marka zainspirowała podobne wieże w Australii, USA, Niemczech, Hiszpanii i wielu innych miejscach.

Wieża mieści pięć dzwonów kościoła, z których każdy miał własną funkcję. Nona wciąż bije w południe, a Marangona na początku i na końcu dnia pracy. Pozostałe dzwony miały konkretne zadania w czasach Republiki Weneckiej: Mezza Terza ogłaszała posiedzenia Senatu, Trottiera wzywała członków rady na zebrania, a Renghiera, znana też jako Maleficio, biła, ogłaszając egzekucje.

Ze szczytu Dzwonnicy św. Marka roztacza się wyjątkowy widok na kopuły Bazyliki św. Marka, Pałac Dożów i całą Piazza San Marco. Widać też wspaniale lagunę, a w pogodny dzień na horyzoncie dostrzeżesz wyspy Giudecca, San Giorgio, Murano i Lido.

Jeśli jesteś w Wenecji w czasie karnawału, spróbuj zobaczyć Lot Anioła! Ta tradycja zaczęła się w połowie XVI wieku, kiedy turecki akrobata przeszedł po linie z łodzi na szczyt Campanile. Od 2001 roku wydarzenie przeszło od udziału profesjonalistów do celebrytów, w tym, dość osobliwie, Coolio. Dziś rolę anioła odgrywa młoda kobieta, której nadano tytuł Marii poprzedniego karnawału.