Mangrai dönemindeki kuruluşundan modern bir meditasyon merkezine
Kaynaklar, Wat Umong'un kuruluşunu Kral Mangrai döneminde 1297 yılına tarihler. Alan daha sonra, 1949'da Buddhadasa Bhikkhu'nun etkisiyle yeniden gelişerek bir meditasyon merkezine dönüşmüştür. Bu uzun süreç, kompleksin neden tek bir anıttan daha eski hissettirdiğini ve daha çok yaşamın sürdüğü bir manastır alanını andırdığını açıklar.
Tüneller neden simge haline geldi?
14. yüzyılın sonlarında Kral Kue Na döneminde alan, daha derin bir inziva arayan bir keşişle ilişkilendirilmeye başladı ve tuğla tüneller tapınağın belirleyici özelliği haline geldi. Bunlar yalnızca sıra dışı bir mimari örneği değildir; Wat Umong'un arkasındaki inziva anlayışının en açık ifadesidir. Bu nedenle yeraltındaki yürüyüş hâlâ ziyaretin duygusal merkezi gibi hissedilir.
Göl, konuşan ağaçlar ve daha yavaş ritim
Tünellerle yetinmeyin. Göl, yıpranmış chedi ve alanın çeşitli yerlerine dağılmış Talking Trees, Wat Umong'u hızla görülüp geçilen ilginç bir yerden gerçekten sakinleştirici bir durağa dönüştürür. Yeraltı geçitlerinin ötesine çıktığınızda mekân nefes almaya başlar.
Wat Umong neden Eski Şehir'den farklı hissettiriyor?
Chiang Mai'nin merkezinde tapınaklar çoğu zaman trafik, sıcaklık ve sıkışık gezi programlarıyla yarışır. Wat Umong farklı hissettirir; çünkü ormanın gölgesi, meditasyon alanları ve daha yumuşak sesler bu baskıyı hafifletir. Şehirde yavaşlamanın fazladan bir lüks değil, ziyaretin asıl amacı olduğu az sayıdaki tapınak durağından biridir.