1940'taki sergi yapısından 1960'taki simgeye
İlk versiyonu 1940 yılında Portekiz Dünyası Sergisi için inşa edildi; Belém'de özenle sahnelenmiş ulusal bir kutlama için yapılmış geçici bir yapıydı. 1960 yılında, Denizci Prens Henrique'nin ölümünün 500. yıl dönümü için beton ve kireç taşıyla yeniden yapıldı. Bu köken önemlidir: anıt, Orta Çağ Lizbon'unu değil, okyanus rotaları çağına dönüp bakan 20. yüzyıl Lizbon'unu temsil eder.
İnsanlarla dolu taş bir karavel
İlk hissedeceğiniz şey biçimidir: Tejo'ya dönük, 56 m yüksekliğinde stilize bir karavel. Prens Henrique geminin pruvasında dururken yanlardaki 32 figür denizcileri, haritacıları, misyonerleri, yazarları, hükümdarları ve sanatçıları temsil eder. Her ismi orada ezberlemeye çalışmayın; birkaç yüz seçin, ardından nehir kıyısını bir ev ödevine dönüştürmeden gerisini rehberli bir turun tamamlamasına izin verin.
Ayaklarınızın altındaki pusula gülü
Herkes önce yukarı baktığı için 50 m'lik pusula gülünü hızla geçip gitmek kolaydır. Yavaşlayın. Düzleme aktarılmış dünya haritası, karaveller, rüzgâr yüzleri, tarihler ve dalga desenli döşeme, meydanı yayılma rotalarının üzerinde yürünebilen bir haritasına dönüştürür. Seyir terasından bakıldığında belirgin çizgileriyle görkemli görünür; yerde ise ayaklarınızla izini sürebileceğiniz bir bulmacaya dönüşür.
Belém'e yukarıdan bakan seyir terası
Seyir terası, içeri girmek için en pratik nedendir. Yukarıdan bakıldığında
Praça do Império,
Jerónimos Manastırı,
Tejo ve
Belém Kulesi yönündeki yürüyüş yolu tek, anlaşılır bir panoramada sıralanır. Korkuluk kenarında yer istiyorsanız erken gelin; önceliğiniz köprü ve nehir üzerindeki sıcak ışıksa geç gelin.