İki dünya arasındaki yamaç
Merdivenlerden önce Piazza di Spagna ile Trinità dei Monti arasındaki tepe elverişsiz, dik ve kullanımı zordu. Uzun planlama süreci daha 1559'da başladı, 1660'taki bir Fransız vasiyet bağışından sonra hız kazandı ve sonunda 1717 tasarım yarışmasının ardından ilerledi. Bu uzun gecikme, tamamlanan merdivenlerin neden hem altyapının hem de diplomasinin bir ürünü gibi göründüğünü açıklar.
Francesco De Sanctis ve rampalar
Francesco De Sanctis, merdivenleri 1723 ile 1726 arasında, dümdüz yokuş yukarı ilerlemek yerine ayrılan, kıvrılan ve yeniden birleşen rampalarla inşa etti. Sır, bu harekettedir. Çıkar, duraklar, döner ve her sahanlıktan meydanı farklı görürsünüz; manzarayı zaten biliyor olsanız bile merdivenlerin hâlâ canlı hissettirmesinin nedeni budur.
Merdivenlerin dibindeki Barcaccia
Aşağıdaki çeşme daha önce yapıldı. Pietro Bernini, Fontana della Barcaccia'yı 1626 ile 1629 arasında yaparak düşük su basıncı sorununu, meydana yavaşça batıyormuş gibi görünen bir tekneye dönüştürdü. Çıkmadan önce ona bakın; merdivenler tek başına bir merdiven olmaktan çok su, taş ve hareket etrafında kurulmuş bir sahne dekoru gibi görünür.
Restorasyon ve ilkbahar açelyaları
Merdivenler 1995'te ve tekrar 2015-2016'da tamamen restore edildi; travertenin parlak ışıkta bu kadar temiz görünmesinin nedeni budur. Daha zarif olan gelenek ise mevsimseldir: yaklaşık nisan ortasından mayıs ortasına kadar merdivenlere yüzlerce açelya yerleştirilir. Onlara denk gelirseniz anıt kısa süreliğine bir bahçeye dönüşür ve acele eden yerliler bile bir kez daha bakmak için yavaşlar.