1933'teki ilk tutsak nakilleri
22 Mart 1933'te ilk tutsak kafileleri, kullanılmayan bir barut ve mühimmat fabrikasının arazisinde kurulan kampa ulaştı. Dachau'da başlayan uygulamalar SS terörünün bir modeline dönüştü; 1934'e gelindiğinde Theodor Eicke yönetiminde geliştirilen sistem diğer toplama kamplarını etkiliyordu. Bu tarih yalnızca bir dönüm noktası değil, bir zulüm mekânizmasının başlangıcıdır.
Tek başına bir alan değil, bir kamp sistemi
40'tan fazla ulustan 200.000'i aşkın tutsak, Dachau'da ve ona bağlı alt kamplarda hapsedildi; en az 41.500 kişi hayatını kaybetti. Savaşın sonunda kamp, çoğu Bavyera'nın güneyinde bulunan 140 alt kamptan oluşan bir ağın merkezindeydi. Sessiz, açık alanın boyutlarını bakışlarınızla kavramakta zorlanmanızın nedeni bu ölçektir.
Kurtuluş ve sonrasındaki zorlu dönem
Nisan 1945'in sonunda Dachau kamp sistemindeki en az 25.000 tutsak yürüyüşlere veya trenlere zorlandı. ABD Ordusu birlikleri 29 Nisan 1945'te kampı kurtardı; ancak alan hemen bugün gördüğünüz anıt alanına dönüşmedi. Daha sonra hasta eski tutsakların barındırılması, gözetim altında tutma amaçları ve bir mülteci kampı olarak kullanıldı; ardından anma çabaları burayı yavaş yavaş yeniden şekillendirdi.
Anıt alanı 1965'te açıldı
Hayatta kalanların girişimi belirleyici oldu. Dachau Toplama Kampı Anıt Alanı 9 Mayıs 1965'te açıldı ve daha sonraki yeniden düzenleme çalışmaları sonucunda 2003'te bugünkü ana sergi oluşturuldu. Tutsakların izlediği yola dayanan sergi düzeni, ziyaretin tarihsel olgulardan bireysel yaşam öykülerine geçmesini sağlar; bu yüzden sergi salonlarında zaman geçirmek önemlidir.