1385–1565: kale çekirdeğinden hanedan hazinesine
Hikâye, sonraki sarayın çekirdeği olarak 1385'te inşa edilen Neuveste ile başlar. 1565'te Dük V. Albrecht, hanedanın en değerli mücevherlerinin satılamayacak bir hazine olarak bir araya getirilmesini emretti; bu nedenle Hazine rastlantısal değil, bilinçli oluşturulmuş bir koleksiyon hissi verir. Rastgele lüks eşyalara değil, kalıcı olması amaçlanan siyasi bir koleksiyona bakıyorsunuz.
1568–1835: saray kendini yenilemeye devam ediyor
Antiquarium 1568–1571 arasında inşa edildi; hazine kabinesi 1726–1730'da onu izledi ve Cuvilliés Tiyatrosu 1751–1755'te yapıldı. Ardından Kral I. Ludwig 1826–1835'te kraliyet dairelerini ekledi. Bu nedenle kompleks hiçbir zaman tek ve düzenli bir üslup bölümü gibi görünmez. Daha çok, taş üzerinden birbirleriyle tartışan birkaç saray çevresini andırır; bu da keyfin bir parçasıdır.
1920, 1944 ve 1958: müze, yıkım, yeniden açılış
Rezidans Müzesi, monarşinin sona ermesinden sonra 1920'de açıldı; kompleksin büyük bölümü 1944'te harap oldu ve restore edilen ilk müze ve hazine bölümü 1958'de yeniden açıldı. Bu kesintili zaman çizgisi önemlidir; çünkü salonlar hem özgün hem de büyük emekle geri kazanılmış hissi verir. Görkem kadar hayatta kalma hikâyesinin de içinden geçiyorsunuz.
İçeri girdiğinizde nelere dikkat etmelisiniz?
Yalnızca öne çıkan eserleri saymakla yetinmeyin. Antiquarium'un uzun, törensel uzanışı ile Hazine'deki taçların, kutsal emanet mahfazalarının, kaya kristalinin ve fildişi eserlerin yakından bakıldığında sunduğu yoğun ayrıntılar arasındaki ölçek değişimini fark edin. Küçük bir pratik ipucu: başında biraz daha duracağınız bir salon ve bir eser seçin; tüm ziyaret daha net bir anlam kazanır.