500'den fazla tablo ve çizim
Amsterdam'daki Van Gogh Müzesi, 500'den fazla eserle dünyanın en büyük Van Gogh koleksiyonuna sahip. Resimlerdeki başlangıçta sade olan figür tasarımlarının, sanatçının yaratıcı dönemleri boyunca nasıl hayat bulduğunu takip edebilirsiniz. Ünlü öğretmeni Constant Cornelis Huijsmans yönetiminde yaptığı gibi, Van Gogh başlangıçta Patates Yiyenler tablosunda olduğu gibi çoğunlukla kırsal yaşamı betimleyen karanlık resimlere yöneldi. Paris'e taşındığında empresyonizmle tanıştı; bu da betimlemelerini daha çeşitli ve renkli hale getirdi. 'Güneyin Atölyeleri' bünyesinde açık havada resim yaparken karşıtlıklara dayalı resim anlayışının zirvesine ulaştı. Kendiliğinden gelişen resimleri canlılığı, yoğunluğu ve dolaysızlığı ifade etmeyi amaçlıyordu.
Van Gogh'un hayat hikâyesi
Müzede sergilenen çok sayıda eser ve mektup aracılığıyla korku, acı, aşk ve umut dolu bir yolculuğa çıkarsınız. Van Gogh, Hollanda'da yoksul kırsal koşullarda büyüdü ve küçük yaşlardan itibaren çok dindardı. Satıcılıktan öğretmenliğe, vaizliğe ve sonunda ressamlığa uzanan gelişimine tanık olursunuz. 1866 ile 1868 yılları arasında çizim ve sanat dersleri aldığı Tilburg'daki Wilhelm II Enstitüsü ile kısmen amcası Cent tarafından yönetilen Goupil & Cie Sanat Ticarethanesi, eğitiminde özellikle etkili oldu.
Van Gogh'un bir otoportresi (1889) | Fotoğraf: Unsplash, Jean Carlo Emer Acılarla dolu yol
Goupil & Cie'de sanat tüccarı olarak edindiği bilgi birikimi nedeniyle Van Gogh, diğer sanatçılarla sık sık çatışıyordu; bu da onun kibirli görünmesine yol açıyordu. Sanatçı olmaya ancak 1880'de karar verdi, ancak ne eserlerinden ne de varoluşundan memnundu. 1882'de, ailesinin kabul etmediği hayat kadını Clasina Maria Hoornik'e (Sien Hoornik olarak da bilinir) âşık oldu. Kardeşi Theo van Gogh'un maddi desteğiyle ona ve iki çocuğuna bir yuva kurdu. Yalnızca bir yıl sonra sadakatsiz Sien'den ayrıldı ve “Keder” tablosunu ona adadı. O andan itibaren umutlarını başarılı bir sanatçı olmaya bağladı.
"Arles'daki Yatak Odası" tablosu (1888) | Fotoğraf: Unsplash, Jean Carlo Emer Sarı Ev
Canlı renkler arayışı ve bir sanatçı kulübü kurma hayaliyle Vincent van Gogh, Şubat 1888'de Paris'ten Arles'a taşındı. Orada, Emile Bernard ve Phaul Gauguin gibi sanatçı arkadaşları için bir yaratım yeri olması amacıyla sarı bir ev kiraladı. Van Gogh burada yaratıcı bir coşkuya kapılarak 187 tablo yaptı; bunlardan bazıları sarı evi betimliyor ve evin duvarlarını süslemek üzere hazırlanıyordu. Ekim 1888'de Paul Gauguin, “Güneyin Stüdyosu”nda Van Gogh'un yanına taşındı.
Van Gogh'un kayıp kulağı
Sanata dair farklı görüşleri nedeniyle Van Gogh zaman zaman Gauguin ile tartışıyordu. Paul Gauguin, Van Gogh'un ruh hali değişimlerine artık dayanamadığında Aralık 1888'de Paris'e dönmek istedi. O anın öfkesiyle Vincent'ın onu tehdit ettiği ve usturayla kendi kulağını kestiği söylenir. Ardından Saint-Rémy-de-Provence'taki bir akıl hastanesine götürüldü. Burada Mayıs 1890'a kadar resim yapmayı sürdürerek 'Badem Çiçekleri', 'Yıldızlı Gece' ve 'Süsenler' dahil 150 tablo yaptı
Geç gelen ün
İyileştikten sonra Paris yakınlarındaki Auvers-sur-Oise'da yaşadı. Mektuplarına göre bu dönem, kardeşi Theo ile doktor ve sanatsever Paul Gachet'nin yakınında olmasına rağmen 'üzüntü ve yalnızlık' ile şekillenmişti. 27 Temmuz'da Van Gogh, her zamanki gibi açık havada resim yapmak için Ravoux Hanı'ndan ayrıldı. Ancak hana yaralı döndü; kendisini vurmak istediğinden şüpheleniliyor. Birkaç saat süren mücadelenin ardından 29 Temmuz 1890'da kardeşinin yanında hayatını kaybetti. Van Gogh'un tüm eserleri ancak ölümünden sonra daha geniş çapta tanındı: 1901'de düzenlenen bir retrospektif sergi ve mektuplarının 1914'te yayımlanması, sanat dünyasının en tanınmış isimlerinden biri olarak konumunu pekiştirdi.