Olimpiyat döneminden bir iletişim simgesi
Hikâye, 1992 Olimpiyat Oyunları'ndan önce, Barselona dağınık yayın altyapısını dağdaki tek bir alanda toplamak istediğinde başlar. İşletme şirketi 1987'de kuruldu, tasarım yarışması 1988'de yapıldı ve kule Olimpiyat yazından hemen önce, 27 Haziran 1992'de hizmete girdi.
Norman Foster'ın ince yapı fikri
Norman Foster tarafından Ove Arup ile birlikte hazırlanan kazanan tasarım, geleneksel bir beton kulenin geniş taban alanından kaçındı. Standart bir 288 m'lik kule 25 m'lik bir tabana ihtiyaç duyabilecekken, beton ve çelik desteklerden oluşan bu hibrit tüpün gövdesi yalnızca 4,5 m genişliğindedir. Bu incelik, dağ sırtı önündeki siluetini böylesine keskin kılar.
24 ayda inşa edilen bir kule
İnşaat programı, Olimpiyatlar için geri sayımın temposuyla ilerledi. Gövde yükselirken çelik kat platformları ve halka açık seyir platformu yerde monte edildi, ardından yerlerine kaldırıldı; radyo direği ise içi boş çekirdeğin içinden teleskopik olarak uzatıldı. Bunu bilmek, üst üste yerleştirilmiş 13 platformun süsten çok gözle görülür bir mühendislik örneği gibi algılanmasını sağlar.
Yayın merkezinden halka açık seyir alanına
Kule öncelikle sinyaller için inşa edildi, ancak halka açık seyir terası başından beri proje gerekliliklerinin bir parçasıydı. 1993'te El Mirador ziyaretçilere açıldı ve kule FAD tarafından mimari takdir gördü. Bu ikili kimlik mekânı bugün de tanımlar: dışarıda çalışan bir altyapı, içeride halka açık, ender bulunan bir seyir alanı.