Bu, yanıtı karmaşık bir soru! 120 yıl süren inşaat çalışmaları boyunca birkaç mimar bazilikanın yapımını etkilemiştir. Tasarım, yeni bazilikayı tasarlamak için açılan yarışmayı kazanan Donato Bramante ile başlamıştır. Yapının biçimini, Pantheon'a benzer görkemli bir kubbeyle taçlandırılan dev bir Yunan haçına dayandırmak onun fikriydi. Bramante'nin yerini 1513'te Giuliano da Sangallo, Fra Giocondo ve Raffaello'dan oluşan bir üçlü almıştır. Ancak ilk ikisi 1515'te ölmüş, işin büyük kısmı 1520'deki ölümüne kadar Raffaello'ya kalmıştır. Onun halefi Baldassare Peruzzi, apsislerin iç yapısını korumuş, ancak Raffaello'nun planladığı nefleri kaldırarak büyük ölçüde Yunan haçı planına geri dönmüştür. Daha sonra Genç Antonio Sangallo, Peruzzi, Raffaello ve Bramante'nin fikirlerinden öğeleri birleştiren bir plan önermiş ve çatlamaya başlamış bazı iç mimari öğelerin güçlendirilmesini sağlamıştır. Michelangelo, Papa Paulus'un ısrarıyla 1547'de istemeyerek görevi devralmıştır; tasarımı başarıyla uygulanabilecek bir noktaya getiren kişi olarak kabul edilir. Nef ve cephe, yapıya nefi de ekleyen Carlo Maderno tarafından tasarlanmıştır. Gian Lorenzo Bernini, Baldacchino'yu (merkezî sunağı örten pavyonu) tasarlamış ve Bramante'nin özgün payelerini, balkonlara çıkan merdivenlere sahip nişlere dönüştürmüştür. Balkonlarda Vatikan'ın sahip olduğu en değerli dört kutsal emanet bulunuyordu: İsa'nın böğrünü delen mızrak, Veronika'nın örtüsü, Gerçek Haç'ın bir parçası ve Aziz Petrus'un kardeşi Aziz Andreas'a ait bir kutsal emanet. Bernini ayrıca, artık kullanılamayacak kadar kırılgan hâle gelen Aziz Petrus'un kürsüsünü barındıran anıtı da tasarlamıştır.
Devamını okuyun.