Damıtımevinden sanat kampüsüne
Burası, 1910'larda Porta Romana yakınında endüstriyel bir damıtımevi olarak kuruldu. Fondazione Prada 2015'te Milano'daki kalıcı mekânını açtığında, OMA bu gerilimi görünür tuttu: depolar, laboratuvarlar ve silolar, Podium, Cinema ve Torre gibi yeni yapıların yanında yer alıyor. Bu karışım, kampüse tek bir müze bloğundan çok farklı parçalardan oluşan küçük bir şehir hissi veriyor.
Torre ve Atlas
Torre, 19.000 m² büyüklüğündeki kampüsün üzerinde 60 m yükselir ve dokuz katında aynı galeri düzeni tekrarlanmaz. Yukarı çıktıkça tavan yükseklikleri, planlar ve manzaralar değişirken Atlas, aralarında Jeff Koons, Walter De Maria, Betye Saar ve Carsten Höller'in de bulunduğu sanatçıların 1960-2016 dönemine ait eserlerini bir araya getirir. Yukarı çıkarken temponuzu binanın belirlemesine izin verin.
Sınırlı alanı olan kalıcı projeler
Bazı kalıcı projeler küçük, yoğun veya kapasiteye göre kontrollü girişe sahiptir. Processo Grottesco, Haunted House, Le Studio d'Orphée ve Die Geburt des Buches aus dem Geiste der Natur, Milano'daki mekânın kimliğinin bir parçasıdır; ancak erişim, boş yer bulunmasına ve zamanlamaya bağlı olabilir. İçlerinden biri sizin için özellikle önemliyse son dakikalara bırakmak yerine ziyaretin başında sorun.
Geçici sergiler atmosferi belirler
Cisterna'daki büyük kişisel projelerden Osservatorio'daki filmlere, söyleşilere ve fotoğrafa kadar, sergi takvimiyle birlikte atmosfer belirgin biçimde değişir. Bir saat aralığı seçmeden önce ziyaretinizin binaya, belirli bir sanatçıya veya kültür programının tamamına mı odaklanacağını düşünün. Bu tek karar, gününüzün fazla dağınık geçmesini önler.