Pierwowzór
Grand Palace odtwarza dawny pałac w Ayutthayi, zniszczony przez Birmańczyków. Do budowy nowego pałacu wykorzystano nawet wiele materiałów ze starej rezydencji. Po zaledwie trzech latach pałac został oficjalnie otwarty jako nowa siedziba króla i pozostał nią w latach 1782-1946. Dziś Pałac Królewski służy celom ceremonialnym i oficjalnym uroczystościom, a część królewskich biur nadal znajduje się na miejscu. Od czasu budowy kompleks był stale rozbudowywany i odnawiany.
Znaczenie dziedzińców
Grand Palace miał zapewniać przestrzeń do życia i pracy, dlatego powstały różne dziedzińce, z których każdy pełnił określoną funkcję: Dziedziniec Centralny, Dziedziniec Wewnętrzny, Dziedziniec Zewnętrzny oraz Świątynia Szmaragdowego Buddy (Wat Phra Kaeo lub Wat Phra Kaew). Dziedziniec Centralny jest wizytówką pałacu królewskiego; znajdowały się tu królewskie komnaty i sale tronowe, a ceremonie koronacyjne odbywają się tu do dziś. Otoczony wysokimi murami Dziedziniec Wewnętrzny służył jako harem zarezerwowany wyłącznie dla królowych, konkubin króla i ich służby. Strzegły go więc także kobiety. Na Dziedzińcu Zewnętrznym mieściły się ministerstwa, skarbiec i straż królewska.
Świątynia Wat Phra Kaew
W świątyni zdobionej złotem, otoczonej misternie dekorowanymi ścianami przedstawiającymi życie Buddy, na tronie o wysokości 11 m spoczywa Szmaragdowy Budda. To symbol Tajlandii o ogromnym znaczeniu religijnym, dlatego traktuje się go jak świętość. Jego nazwa może jednak mylić, bo wykonano go z jadeitu. Budda ma zaledwie 75 cm wysokości, a co cztery miesiące, zgodnie z porą roku, otrzymuje nowe szaty.
Człowiek Zachodu w tajskim kapeluszu
Chakri Maha Prasat, który służył jako rezydencja króla i dziś jest uznanym architektonicznym symbolem Tajlandii, należy do najważniejszych budynków kompleksu. Źródłem nietypowego projektu był właściwy architekt, Brytyjczyk John Clunish. Początkowo budynek miała zdobić kopuła, ale ostatecznie zastąpiono ją tradycyjnym dachem. Ze względu na niezwykły wygląd budynek otrzymał przydomek "człowiek Zachodu w tajskim kapeluszu".
Biblioteka Phra Mondop | Foto: Unsplash, AXP Photography Phra Mondop
Do szczególnie misternych budowli należy też Phra Mondop, niewielka biblioteka przechowująca buddyjskie manuskrypty na liściach palmowych. Na zewnątrz 16 kolumn podtrzymuje dach biblioteki, ozdobiony zielonymi i niebieskimi lustrzanymi płytkami z drobnymi rzeźbieniami Buddy. Regały w Phra Mondop bogato zdobiono masą perłową, a nawet podłoga jest ze srebra.
Yaki zdobiące świątynię | Foto: Unsplash, Rach Teo Bajkowy świat
Oprócz spiczastych dachów zdobionych złotem czekają tu na Ciebie religijne posągi, tak zwane yaki, a także figury i wizerunki mitycznych istot. Na 100-lecie pałacu królewskiego wykonano 14 złotych posągów. Gdziekolwiek spojrzysz - na ściany, sufity czy podłogi - pałac ma wiele do pokazania z bogactwa sztuki Azji Południowo-Wschodniej.