Powstanie nowego teatru
Gdy Teatro Regio Ducale, zbudowany głównie z drewna, spłonął z niewyjaśnionych przyczyn 25 lutego 1776 roku, architekt Giuseppe Piermarini otrzymał od cesarzowej Marii Teresy Austriackiej zlecenie budowy nowego teatru. Piermarini postawił na wysoką funkcjonalność i użył najnowocześniejszych urządzeń technicznych tamtego czasu. Stary kościół Santa Maria della Scala miał ustąpić miejsca nowemu teatrowi Teatro alla Scala, który powstał w latach 1776-1778.
Wieczory teatralne w tamtych czasach
Dawniej zwyczajowo spotykano się w teatrze około 18:00, aby spędzić wieczór razem przy jedzeniu i grach. Każda loża miała zaplecze, w którym przygotowywano posiłki. Dopiero o późniejszej porze zaczynały się przedstawienia teatralne, traktowane jako sprawa drugorzędna; na parkiecie poniżej można było nawet tańczyć.
Tragiczny nalot
Po tym, jak teatr został poważnie uszkodzony podczas nalotów Royal Air Force w nocy z 15 na 16 sierpnia 1943 roku, w czasie II wojny światowej, rozpoczęła się odbudowa. Orkiestra nie poddała się jednak po tym ciosie i dawała koncerty nawet pośród ruin, a publiczność siedziała na zwykłych krzesłach. 11 maja 1946 roku La Scala została ponownie otwarta niezapomnianym koncertem pod dyrekcją Artura Toscaniniego. Architekt Mario Botta kierował szeroko zakrojonymi, wiernymi oryginałowi pracami restauracyjnymi i modernizacyjnymi w latach 2002-2004. Aby poprawić akustykę i technikę sceniczną, rozebrano całą tylną część teatru. Wymieniono też miejsca siedzące, a loże obito czerwonym adamaszkiem.
Wejście do Museo Teatrale alla Scala | Foto: Flickr, Samantha Gass - CC-BY-SA 2.0 Muzeum
Znany dziś budynek Museo Teatrale alla Scala pochodzi z 1831 roku i został zaprojektowany przez Giacoma Tazziniego, zastępując Casino dei Nobili. W 1910 roku najważniejsze mediolańskie osobistości, wśród nich artysta Lodovico Pogliaghi i kompozytor Arrigo Boito, spotkały się, aby zaplanować otwarcie muzeum. Dwa lata później muzeum zostało oficjalnie otwarte wystawą kolekcji Giulia Sambona. Na drugim piętrze muzeum znajduje się Biblioteca Livia Simoni, założona w 1952 roku.
W muzeum Museo Teatrale alla Scala | Foto: Flickr, George M. Groutas - CC-BY-SA 2.0 Delikatne przedsięwzięcie
Antykwariusz Giulio Nino -Jules- Sambon wystawił w 1911 roku na aukcję cenne elementy swojej kolekcji teatralnej, które miały ogromne znaczenie dla przyszłego muzeum. Kolekcja miała zostać zaoferowana za 450 000 lirów. Państwo włoskie i inicjatywa obywatelska złożona z 50 osób musiały najpierw zebrać tę kwotę. Szybko wyszło na jaw, że wpływowy przedsiębiorca J.P. Morgan interesował się zbiorem, a Sambon sprzedałby mu go bezpośrednio. Jednak dzięki reputacji Teatro alla Scala mediolańczycy zdołali odwieść przedsiębiorcę od zakupu, co pozwoliło im wygrać aukcję kolekcji.
Kolekcja
Bogato zdobione sale Museo Teatrale alla Scala prezentują między innymi prywatną kolekcję Sambona, dając głęboki wgląd w świat muzyki i teatru. Wystawiane są tu m.in. scenografie, kostiumy oraz obrazy przedstawiające muzyków i aktorów. Do najsłynniejszych dzieł w kolekcji należy scenografia „Wyspa” autorstwa Maiolina Bisaccioniego, wydrukowana w Wenecji w 1648 roku. Na wystawie znajdują się również brązowe popiersia Richarda Wagnera i Giuseppe Verdiego. Prezentowane są także instrumenty muzyczne, w tym prostokątny szpinet.