Wielki Mur Chiński

Wielki Mur Chiński (萬里長城 albo Wànlǐ Chángchéng) to zespół fortyfikacji i murów granicznych zbudowanych wzdłuż północnych granic Chin. Powstawały zarówno po to, by konsolidować chińskie terytoria i wyraźnie wyznaczać ich zasięg, jak i po to, by bronić ich przed koczowniczymi grupami ze stepu euroazjatyckiego. Budowano je w dziesiątkach etapów, a niektóre sięgają okresu Wiosen i Jesieni (771-476 p.n.e.). Pierwszy cesarz Chin, Qin Shi Huang, połączył istniejące fortyfikacje między 221 a 206 rokiem p.n.e., aby chronić regiony przed atakami koczowników. Pierwotne mury wznosili robotnicy przymusowi z ubitej ziemi; ciągnęły się od Gansu aż po wybrzeże. Późniejsze dynastie także budowały mury w tych rejonach, ale nie zawsze prowadziły je po dawnych trasach. Dynastia Han (202 p.n.e. - 220 n.e.) przedłużyła mury na zachód. Dynastia Qi (550-574 n.e.) zbudowała prawie 1600 km nowych murów, jednak to mury z czasów dynastii Ming w dużej mierze przetrwały do dziś i tworzą słynne połączenie blanków oraz wież strażniczych, które przychodzi na myśl, gdy wyobrażamy sobie Wielki Mur. Wszystkie mury razem, wraz z odgałęzieniami i fragmentami niepołączonymi już z głównym systemem, mierzą około 21 196 km. Wiele odcinków popadło jednak w ruinę i jest zamkniętych dla odwiedzających.

Każdy rejon Wielkiego Muru Chińskiego ma własny charakter, wynikający z krajobrazu, w którym został zbudowany. Jednym z najpopularniejszych odcinków na wycieczkę z Pekinu jest odcinek Mutianyu. Dzięki autobusom wahadłowym, kolejce linowej, wyciągowi krzesełkowemu i zjazdowi torem saneczkowym należy do najłatwiej dostępnych i najprzyjemniejszych miejsc do odwiedzenia. Ma też imponujące wieże strażnicze w stylu Ming oraz piękne widoki, więc dobrze sprawdza się jako pierwsze spotkanie z Wielkim Murem podczas krótkiej jednodniowej wycieczki z Pekinu.

Simatai ma kilka wyjątkowych elementów, takich jak ściany przeszkodowe wewnątrz głównych murów, używane do odpierania wrogów, którzy zdołali przedostać się przez blanki. To także jeden z nielicznych odcinków muru dostępnych po zmroku: krótszy fragment jest oświetlony, aby można go było bezpiecznie zwiedzać. Jeśli zdecydujesz się na wizytę nocą, musisz wjechać i zjechać kolejką linową, więc bilet jest nieco droższy. Simatai leży też obok Gubei Water Town, zrekonstruowanego historycznego miasteczka, w którym możesz poznać tradycyjne rzemiosło i kulturę. Część odwiedzających uważa Gubei Water Town za nieautentyczną pułapkę turystyczną, ale inni odbierają wizytę jako ciekawą i przyjemną, zwłaszcza poza szczytem ruchu.

Badaling to najbardziej zatłoczony odcinek Wielkiego Muru, a także miejsce, do którego zabiera się większość polityków i oficjalnych gości odwiedzających Chiny. Królowa Elżbieta II, Richard Nixon i Gorbaczow odwiedzili Badaling podczas swoich podróży do Chin. Jest tu bardzo tłoczno, a sam mur był przez lata kilkakrotnie odnawiany, nie zawsze subtelnie, ale widok muru znikającego w dalekich wzgórzach nadal robi ogromne wrażenie. Obowiązuje dzienny limit 65 000 odwiedzających, a w wysokim sezonie nawet ta ogromna pula biletów może się wyprzedać. Od 2020 roku Badaling należy do najłatwiej dostępnych odcinków dzięki nowemu połączeniu kolei dużych prędkości z dworca kolejowego w Pekinie bezpośrednio do Badaling.

Huanghuacheng zbudowano, aby chronić mauzoleum wzniesione przez cesarza Yongle, znane dziś jako Grobowce Ming. Jest znacznie mniej popularne niż inne odcinki muru, więc to idealne miejsce, jeśli źle znosisz tłumy. Leży też blisko pięknego jeziora i wyraźnie zmienia nastrój wraz z porą roku. Nie zostało jednak w pełni odrestaurowane, więc przygotuj się na pieszą trasę i widok fragmentów w ruinie. Niektórzy organizatorzy łączą wizytę przy murze w Huanghuacheng z wycieczką do Grobowców Ming.

Jinshanling to kolejny spokojny odcinek muru, bo leży dość daleko od Pekinu. Możesz przejść tu prawie 6 km wzdłuż muru, mijając wyjątkowo dużo ciekawych wież strażniczych i cegieł z inskrypcjami. Od kwietnia do połowy listopada z węzła transportowego Dongzhimen kursuje bezpośredni autobus; poza ciepłym sezonem dojazd jest trudniejszy.

To zależy, co rozumiesz przez kosmos. Z niskiej orbity okołoziemskiej, gdzie znajduje się Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, można zobaczyć go przez teleskop, ale tylko przy idealnej pogodzie. Dużo łatwiej rozpoznać z kosmosu miasta, zwłaszcza nocą, bo mocniej odcinają się przez zanieczyszczenie i światło. Wielki Mur Chiński wtapia się w otoczenie, w większości nie jest oświetlony i naprawdę trzeba wiedzieć, gdzie patrzeć, żeby go dostrzec.

Do niektórych odcinków Wielkiego Muru Chińskiego łatwiej dotrzeć niż do innych. Jednym z najwygodniejszych sposobów zwiedzania jest dołączenie do wycieczki grupowej, autokarem albo minibusem w małej grupie, z transportem i przewodnikiem, który zwykle zapewnia także bilety oraz oprowadzanie po dotarciu do wybranego odcinka muru. Z drugiej strony kilka fragmentów muru ma tablice informacyjne dla odwiedzających, a gdy już wejdziesz na mur, bardzo trudno się zgubić. Jeśli wolisz zwiedzać samodzielnie i we własnym tempie, nie musisz martwić się, że bez przewodnika coś Cię ominie.

To zależy od odcinka, który odwiedzasz. Mur w Mutianyu ma kolejkę linową albo wyciąg krzesełkowy, które zabierają Cię z dołu na górę, a Badaling także ma kolejkę linową. Sam mur bywa jednak bardzo stromy, z nierówną nawierzchnią i schodami, więc nawet przejście kilkuset metrów może być trudne dla osób z ograniczoną mobilnością. Na odcinku Mutianyu są rampy dla osób na wózkach, ale odwiedzający zgłaszali, że są dość strome i wymagają pomocy osoby towarzyszącej. Wielki Mur w Badaling jest bardziej przyjazny dla wózków: ma specjalny pas dla osób poruszających się na wózku i łagodnie nachyloną rampę między wieżą 1 a wieżą 3. Jeśli lubisz piesze trasy, rozważ mniej zatłoczone odcinki, takie jak Jinshanling albo Huanghuacheng, gdzie możesz iść wzdłuż muru przez ponad 3 km we względnym spokoju.

Nie. Odcinki, które łączą się ze sobą w jeden mur, rozciągają się na ponad 8046 km, a przejście całości zajęłoby około 18 miesięcy. Nawet na tym krótszym dystansie są jednak miejsca całkowicie zrujnowane albo zalane wodą, które nie są otwarte dla publiczności. Możesz przejść naprawdę długie fragmenty, ale prawdopodobnie trzeba będzie robić przerwy i traktować każdy odcinek osobno. W miejscach, gdzie mur wije się po szczytach gór, bywa bardzo stromy, więc byłaby to wymagająca wędrówka, a nie łatwy spacer po wyznaczonej ścieżce.