Historia powstania
Pałac Topkapı zbudowano w 1459 roku z rozkazu Mehmeda II, krótko po zdobyciu Konstantynopola. Ponieważ stary pałac w Konstantynopolu został zniszczony, potrzebny był nowy budynek. Oprócz prywatnych komnat sułtana swoje miejsce znalazły tu także biura administracyjne i inni urzędnicy. Sulejman I rozbudował Pałac Topkapı w latach 1520-1560, podobnie jak Harem, aby wyrazić potęgę Imperium Osmańskiego. Inną nazwą pałacu jest Seraj Topkapı, ponieważ mieszkała tu nie tylko rodzina sułtana, lecz także jego konkubiny.
Rozwój aż do upadku imperium
W XVII wieku pałac stracił na znaczeniu, gdy sułtani spędzali coraz więcej czasu w innych swoich pałacach. W 1856 roku cały dwór przeniósł się ostatecznie do Pałacu Dolmabahçe za panowania Abdülmecida I. Po zakończeniu istnienia Imperium Osmańskiego Pałac Topkapı przekształcono w 1924 roku w muzeum pałacowe.
Na czwartym dziedzińcu pałacu | Zdjęcie: Unsplash, Meriç Dağlı Najważniejsze atrakcje Pałacu Topkapı
Już sama imponująca architektura pałacu mówi wiele: cztery dziedzińce, wczesna architektura osmańska z mozaikami i malowidłami ściennymi oraz efektowne ogrody. Rada Cesarska obradowała w sali z wartą zobaczenia kopułą. Sala Tronowa, w której wielki wezyr spotykał się z sułtanem, aby odczytywać dekrety i przyjmować zagranicznych wysłanników, oraz Pawilon Bagdadzki z widokiem na Bosfor to kolejne mocne punkty wizyty.
Wspaniale zdobiony Harem | Zdjęcie: Unsplash, Mert Kahveci Bogato zdobiony harem oczarowuje odwiedzających
Wśród gości Harem należy do najpopularniejszych miejsc w pałacu. Mieszkały tam kobiety z rodziny panującej, w tym konkubiny, strzeżone przez eunuchów. W Haremie znajdują się prywatne dziedzińce, apartamenty, łaźnie (Hammamat), prywatne pokoje i mały meczet.
Imponująca kolekcja relikwii
Kolekcja relikwii obejmuje przedmioty zgromadzone przez władców osmańskich, w tym Ząb Proroka, Miecz Dawida i Laskę Mojżesza. W kompleksie pałacowym znajduje się też dawny drugi co do wielkości kościół Cesarstwa Bizantyjskiego po Hagii Sophii: Hagia Irene, którego nigdy nie przekształcono w meczet, lecz który Osmanowie wykorzystywali jako zbrojownię, a później muzeum historii wojskowości.