Alkazar Królów Chrześcijańskich

Początkowo była to twierdza Wizygotów, następnie odbudowana przez Kalifat Umajjadów; to tutaj Abd ar-Rahman I ustanowił niezależny Kalifat Kordoby, który używał Alcázaru jako pałacu aż do 1236 roku. W tym okresie miasto rozkwitło, a pałac słynął z łaźni, ogrodów i dużej biblioteki. Obecna konstrukcja zaczęła nabierać kształtu w 1328 roku, kiedy odbudował ją Alfons XI Kastylijski. Budynek był później używany przez Izabelę i Ferdynanda jako kwatera wojskowa podczas kampanii przeciwko dynastii Nasrydów w Granadzie; to tam spotkali się z Krzysztofem Kolumbem, zanim wyruszył w swoją pierwszą podróż do Ameryki. Izabela i Ferdynand przekazali też Alcázar Inkwizycji hiszpańskiej, a miejsce to stało się jednym z najdłużej działających stałych trybunałów inkwizycji w Hiszpanii. W nowszej historii budynek służył jako garnizon Napoleona w 1810 roku, zanim został więzieniem. Od lat 50. XX wieku jest pomnikiem narodowym i atrakcją turystyczną.

Inkwizycja hiszpańska była jedną z instytucji założonych przez Ferdynanda II Aragońskiego i Izabelę I Kastylijską, aby wymuszać ortodoksję religijną w ich królestwach, zastępując istniejącą Inkwizycję papieską, kierowaną bezpośrednio z Rzymu. W tych królestwach obowiązywały prawa wymagające od żydowskich i muzułmańskich mieszkańców przejścia na katolicyzm, a inkwizycja uczestniczyła w kontrolowaniu tych konwersji. Osoby oskarżone o herezję skazywano za fałszywe nawrócenie, bycie chrześcijańskimi heretykami albo popełnienie innego przestępstwa przeciwko doktrynie rzymskokatolickiej; często poddawano je torturom. Kordoba była siedzibą jednego z najwcześniejszych stałych trybunałów Inkwizycji hiszpańskiej, założonego w 1482 roku, a Wieża Inkwizycji w Alcázarze przez kilka stuleci mieściła archiwa Trybunału Świętej Inkwizycji. Według przekazów między 1540 a 1700 rokiem w Kordobie odbyły się 883 procesy i 8 egzekucji, choć rzeczywiste liczby uważa się za co najmniej 5 000 procesów i 27 egzekucji. Co najmniej 26 osób stracono także symbolicznie, „in effigie”. Podczas autos da fé między 1701 a 1746 rokiem szacuje się, że łącznie 161 osób zostało straconych (osobiście lub in effigie) oraz ukaranych pokutą. Nie myśl jednak, że spalenie kukły było łagodną karą - częstym powodem egzekucji in effigie było to, że ofiary uciekły na wygnanie za granicę albo zmarły już w więzieniu. Inkwizycja hiszpańska została ostatecznie zniesiona w 1834 roku po stuleciu słabnących wpływów i władzy, a dziś jej epoka jest zwykle pamiętana jako czas skrajnej nietolerancji religijnej i prześladowań.

Budynki są obecnie zamknięte z powodu renowacji, więc wizyta ogranicza się do ogrodów. Do najważniejszych wnętrz należą Salón de los Mosaicos z dziełami odkrytymi w latach 50. XX wieku na Plaza de la Corredera, mozaiki w sali recepcyjnej i królewskie łaźnie Doñi Leonor z 1328 roku. Po zakończeniu renowacji sprawdź, które sale i części wież ponownie otwarto.

Podczas renowacji wizyta ogranicza się do ogrodów; zaplanuj co najmniej godzinę, a z wycieczką z przewodnikiem do dwóch godzin. Po zakończeniu prac ponownie sprawdź dostępne obszary.

To zależy od zainteresowań twoich dzieci, ponieważ atrakcja nie została zaprojektowana specjalnie z myślą o nich. Niektórym dzieciom może spodobać się wyobrażanie sobie życia w Alcázarze albo bieganie po ogrodach, ale inne mogą nie uznać wizyty za równie wciągającą.