1986 ile 1992 arasında elle inşa edildi
Müze, Yiorgis Markakis'in koleksiyonuyla başladı ve Markakis ailesi ile yerel işçiler tarafından 1986 ile 1992 arasında ağır makineler yerine taş, ahşap ve kil kullanılarak inşa edildi. Bu geçmiş önemlidir; çünkü mekân hâlâ bir komite tarafından düzenlenmiş olmaktan çok sabırla bir araya getirilmiş hissi verir. Daha hiçbir şey okumadan malzemelerin dokusu size nasıl bir müzede olduğunuzu anlatır.
Dört koleksiyon, gezerek keşfedilen tek bir alan
Rota, kâğıt üzerinde birbirinden ayrı görünebilecek dört konuyu birleştirir: etnografik yaşam, Girit'in bitki örtüsü ve mineralleri, halk sanatı ve sanayi öncesi teknoloji. Uygulamada bunlar iç içe geçer; böylece bir ot bahçesinden doğal bir akışla bir atölyeye, bir ev içi mekâna veya el yapımı bir nesneye geçersiniz. Bu akış, Lychnostatis ziyaretinin bir kontrol listesini tamamlamak gibi hissettirmesini önler.
Ziyaretçilerin hatırladığı mekânlar
En güçlü izlenimler soyut temalardan değil, somut yerlerden doğar: taş bir çiftlik evi, orta sınıfa ait bir ev, zeytin değirmeni, yel değirmeni, raki damıtımevi, dokuma odası, arı ve balmumu evi, eski okul ve küçük Panagia Akrokymatousa şapeli. Müzeye köy ölçeğindeki düzenini veren bu anlardır. Her köşeyi döndüğünüzde çalışma yaşamından bir başka parça bulursunuz.
Hersonissos'un farklı bir yüzü
Belediye Hersonissos'u kıyıları, otelleri ve gece hayatıyla kolayca tanıtabilir; ancak Lychnostatis, tatil tesislerinin ön cephesinin ardında kalan iç kesimlerin daha sakin belleğini anlatır. Plaj şeridinin enerjisi size artık fazla geliyorsa bu durağın böylesine iyi gelmesinin nedeni budur. Uzun bir yol sapması gerektirmeden kuzey kıyısındaki Girit'in daha sahici, köklerine daha bağlı bir yüzünü sunar.