Hans Makart'ın anıtsal İmparator V. Karl'ın Anvers'e Girişi tablosunu merkezine alan bu düzenleme, müzenin en büyük tablosunu yeniden tanıtıyor ve onu Kunsthalle'nin kuruluş dönemiyle bağlantılı yaklaşık altmış 19. yüzyıl tablosu ve heykeliyle çevreliyor.
Carrie Yamaoka'ya adanmış Almanya'daki ilk kişisel sergi, Galerie der Gegenwart'ın atriyumunu Maria Lassnig Ödülü ile diyalog içinde oluşturulmuş değişken yüzeyler, yansıtıcı zeminler, fotoğraf ve metin temelli eserlerle dolduruyor.
David Novros'un bugüne kadarki en kapsamlı retrospektifi olarak planlanan sergi, yaklaşık 40 anıtsal tablo, bakır rölyef ve kâğıt üzerine çalışmayla Galerie der Gegenwart'ın iki katına yayılıyor.
Kunsthalle'nin heykel koleksiyonunun ilk kapsamlı sunumu, 2.500 yıllık bir zaman diliminden 500'den fazla eserle 1.500 m² alana yayılıyor; antik çağ ile günümüz, rölyef ile enstalasyon, minyatür ile anıtsal biçim arasında diyaloglar kuruyor.
Kunsthalle'nin modern sanat koleksiyonunu yeniden yorumlayan bu sergi, 1900 ile 1960 yılları arasında sanatı dönüştüren atılımları, deneyleri ve kopuşları izlemek için yaklaşık 125 eseri bir araya getiriyor.
Centre Pompidou'nun Yeni Medya Koleksiyonu'ndan yaklaşık 40 temel eser etrafında kurgulanan bu sergi, çağdaş medya sanatındaki radikal yaklaşımları ve 21. yüzyıl algısını şekillendiren değişken teknolojileri inceliyor.
Bu sergi, Philipp Otto Runge'nin tablolarını, çizimlerini ve yazılarını çağdaşları ve sonraki sanatçılarla diyaloğa sokarak romantik vizyonunun kendi döneminin ötesinde nasıl yankı bulmaya devam ettiğini gösteriyor.