Opera binasının doğuşu - imparatoru korumak için
Yeni bir opera binası inşa etme fikri, 14 Ocak 1858'de bugünkü Opéra Garnier yakınındaki eski operada gerçekleşen III. Napolyon'a suikast. ve eşine yönelik saldırı girişimine dayanır. Bu olaydan sonra imparator, akşamki sosyal etkinliğe güvenli bir şekilde girebilmesini sağlayacak bir opera yaptırmak istedi. O dönemde binanın mimarını belirlemek için izlenen seçim yöntemi alışılmadıktı. İmparator, 171 yapı ustasının katıldığı büyük bir yarışma düzenledi.
Henüz tanınmayan mimar
Yarışmaya sunulan projeler anonimleştirildi ve böylece daha önce yalnızca kiralık bir konut binası inşa etmiş olan genç yapı ustası ve mimar Charles Garnier seçildi. Gösterişli fikirleri, Paris şehrinin planlanan yeniden düzenlenmesiyle örtüşüyordu. Büyük projeyi gerçekleştirmek ve etkisini güçlendirmek için geniş bir ulaşım yolu olan Avenue de l'Opéra'yı açmak üzere evler bile yıkıldı. Tahsis edilen inşaat alanı da kaçınılmaz olarak binanın yapısını belirledi; Garnier simetrik bir tasarımı tercih etti. İki yan pavyondan biri yüksek mevkili 200 loca abonesine hizmet ediyordu; diğeri simetriyi bozuyor ve locaya fark edilmeden girebilecek olan imparatora hizmet etmesi amaçlanıyordu.
Operanın büyük merdiveni | Fotoğraf: Unsplash, Laila Gebhard Zorlu inşaat süreci
Opéra Garnier'nin inşaatı 1860'ta başladı, ancak yeraltı suyu seviyesinin yüksekliği nedeniyle çalışmaların zorlaşacağı kısa sürede anlaşıldı. Proje, Fransa-Prusya Savaşı nedeniyle de durdu; bina bir süre gıda deposu olarak bile kullanıldı. 1873'te o dönemdeki opera binasında yangın çıkınca Opéra Garnier'nin tamamlanmasına karar verildi. 15 yıllık inşaatın ardından opera binası nihayet açılabildi. Ancak III. Napolyon onu hiç göremedi; savaş sırasında ülkeden çıkarılmış ve 1873'teki ölümüne kadar yurt dışında kalmıştı.
Operanın merdiveni | Fotoğraf: Unsplash, Caleb Maxwell Rakamlarla opera
Opéra Garnier 1875'te açıldı ve 1989'da Opéra Bastille onu geçene kadar dünyanın en büyük tiyatro binasıydı. Operanın toplam alanı 11.237 m² (221 ft²) olup yeni sokakların güzergâhları nedeniyle çok daha küçük görünür. Görkemli salon 1900 seyirci alabilir. Sahnede aynı anda en fazla 450 sanatçı yer alabilir. Sahne teknolojisi şaşırtıcı derecede gelişmiştir; burada 15 metre yüksekliğindeki dekorlar ortaya çıkıp kaybolabilir. Opéra Garnier'nin bir başka özelliği de sahnesinin büyük dekorlar için uzatılabilmesidir. Bu gizli alan eskiden dans salonu olarak kullanılmıştır ve günümüzde çoğunlukla prova salonu olarak hizmet vermektedir.
Garnier'nin ayrıntılara verdiği önem
Neobarok üslup ve lüks döşemeler, operanın inşa edildiği dönemde tasarımın bir parçasıydı. Garnier'nin tasarım fikirlerinin etkileyici boyutları daha içeri girerken kendini belli eder - geniş merdiven, Grand Foyer veya yuvarlak Salon du Glacier hayranlık uyandırır. Opera ziyaretinde seyirciler de oyuncuya dönüşürdü - burada slogan görmek ve görülmekti. Geniş seyirci salonu da zengin süslemelere sahiptir; altın varak, kırmızı saten ve kadife harika bir uyum yaratır. Salonun taçlandırıcı unsuru ise sekiz tonluk avizedir.
Muhteşem Grand Foyer
Zengin altın süslemeler, renkli tavan freski ve gösterişli avizeler, Grand Foyer'yi muhtemelen Opéra Garnier'nin en ihtişamlı odası yapar. Bu oda ağırlıklı olarak aralarda ve gösterilerin sonunda kullanılırdı. Buradan Paris şehrinin harika manzarasını sunan balkona da çıkabilirsiniz. Fuayenin iki ucunda sıcak renklerle dekore edilmiş Salon du Soleil ve soğuk bir görünümü olan Salon de la Lune bulunur. Başlangıçta Salon du Soleil'in sigara odasının ön fuayesi olması planlanmıştı, ancak tamamlanma telaşında dekoratör iki salonu karıştırdı ve sonunda Salon de la Lune sorbe yemek için kullanıldı.
Marc Chagall'ın tavan resmi | Fotoğraf: Unsplash, Mahdi Samadzad Yeni tavan resmi
Seyirci salonunun öne çıkan özelliklerinden biri, daha modern bir üslubu yansıtmak üzere 1964'te 220 m² büyüklüğündeki tavan resmini (2370 ft²) yapan Marc Chagall'ın eseridir. Eski tavan resminin üzeri boyanmamış; resim hâlâ yeni tuval resminin arkasında durmaktadır. Resmin "Müziğe İlahi"yi temsil etmesi amaçlanır ve Mozart'ın "Sihirli Flüt"ü veya Igor Strawinsky'nin "Ateş Kuşu" gibi Batı dünyasının en ünlü operalarından ve bestecilerinden bir düzineden fazlasını bir araya getirir. Doygun renkler ve freskin yuvarlak şekli resme hareket ve uyum katar.
Operanın locaları | Fotoğraf: Unsplash, Gio Almonte Operadaki Hayalet
Opera binasında yaşadığı söylenen bir hayaletle ilgili daha önce bahsedilen efsane, ilk gösteriler sırasında duyulan korkutucu yeraltı seslerinden ve bir kapıcının öldüğü avize kazasından doğmuştur. Operadaki hayalet efsanesini, gerçekten var olan yeraltı suyu toplama havuzu ve hayaletin kolayca saklanabileceği labirent gibi opera koridorları da güçlendirmiştir. Hayaletin seyirci odası olan 5 numaralı loca, bugün hâlâ birinci katta ziyaret edilebilir.