Av köşkünden kış sarayına
Tarihsel gelişimi, buranın zamanda donmuş değil, katmanlı hissettirmesinin nedenlerinden biridir. Yapı, 1700'lerin başlarında bir av köşkü olarak ortaya çıkar; Büyük Üstat de Vilhena döneminde 1733 tarihli portakal serası ve grottosuna kavuşur, 18. yüzyılın sonlarında Parisio ailesine geçer ve 1898'den sonra Marki Giuseppe Scicluna tarafından ziyaretçilerin bugün tanıdığı kış sarayına dönüştürülür. Bu tarih, buranın neden hem aristokrat hem de şaşırtıcı biçimde yaşanmışlık dolu hissettirdiğini açıklar.
Merdiven ve balo salonu ilk bakışta büyüler
Resmî cephe öylesine ölçülüdür ki iç mekân neredeyse saklı bir güzelliğin ortaya çıkışı gibi hissettirir. Bronz kapıdan geçtiğinizde tonozlu hol, geniş kıvrımlı merdiven ve Rokoko balo salonu hemen etkisini gösterir: aynalar, avizeler, altın ve bu evin çekinmeden etkilemek için yapıldığı hissi. Naxxar'ın ortasında harika, teatral bir atmosfer değişimidir.
Odaların karakteri sürekli değişir
Saray ilgi çekici kalır, çünkü her odada aynı güzellik anlayışını tekrarlamaz. Balo salonunun ışıltısından sonra Müzik Odası, Bilardo Odası, Pompeii Tarzı Yemek Odası, çalışma odası ve şapelden geçersiniz; her biri atmosferi halka dönük ihtişamdan özel ritüellere, sohbete veya aile anılarına doğru değiştirir. Ziyaretin tek bir büyük sahne dekoru gibi hissettirmesini önleyen, bu ritimdir.
Bahçe tüm ziyaretin havasını yumuşatır
İçerideki tüm yaldız ve törensel havanın ardından bahçe, ziyaretin duygusal tonunu tamamen değiştirir. Duvarlar kokuyu ve gölgeyi içeride tutar, portakal serası ile grotto mülkün daha eski katmanlarını ortaya çıkarır ve Grandi Giardini Italiani üyeliği, buranın neden yalnızca dekoratif değil, özenle işlenmiş hissettirdiğini anlamaya yardımcı olur. Bu, ihtişamın nefes verdiği andır.