1600 civarında Salzburg Barok bir kente dönüşür
1600 civarında prens başpiskoposlar, Salzburg'un Orta Çağ'dan kalan merkezini, ziyaretçilerin bugün tanıdığı görkemli Barok kente dönüştürmeye başladı. Domplatz, Residenzplatz, tören salonları ve birbirine bağlı seyir noktaları rastgele bir güzelleştirme çabası değildi. Mimari, bir görüşü savunmak için kullanılıyordu.
Guidobald von Thun yapı topluluğunu belirginleştirir
1654'ten itibaren Guidobald von Thun yönetiminde yapı topluluğu, bugün hâlâ rotayı tanımlayan mekânsal bağlantıların çoğunu kazandı. Uzun Galeri, katedral meydanının düzeni ve dünyevi iktidar ile kilise iktidarı arasındaki belirgin geçiş, alanı en iyi anlamıyla sahnelenmiş gibi gösteriyordu. Bir bina kümesinin değil, bir sistemin içinde yürüyorsunuz.
1803 eski rotayı kesintiye uğratır
1803'te kilise prensliğinin sona ermesiyle Residenz, katedral ve manastırın eski birliği tek bir deneyim olarak işlevini yitirdi. 200 yılı aşkın süre boyunca ziyaretçiler, üst katlardaki bu bağlantılı güzergâhı prens başpiskoposların bir zamanlar yaptığı gibi izleyemedi. Modern rotanın bu kadar sıra dışı hissettirmesinin nedeni bu uzun kesintidir.
1974 ve 2014 yeniden bir araya getirir
Modern müzenin hikâyesi aşamalar hâlinde ilerler: Katedral Müzesi ve yeniden oluşturulan Kunstkammer 1974'te ziyaretçi deneyimini zenginleştirdi; ardından DomQuartier 2014'te daha geniş, birbirine bağlı rotayı yeniden açtı. Müze 2024'te 10. yılını kutladığında fikir yeniden netleşmişti: ayrı ziyaret noktaları değil, içeriden görülen tek bir Barok kalp.