İmparatorluk inziva yerinden üç bahçelik bir dünyaya
Qing sarayı, 150 yılı aşkın bir süre boyunca bir imparatorluk inziva yerini Yuanmingyuan, Changchun Bahçesi ve Qichun Bahçesi'nden oluşan, birbirine bağlı bir peyzaja dönüştürerek genişletti. Sonuç, tek başına duran bir saray binası değil; yönetim, törenler ve özel dinlenme için kullanılan salonlar, köprüler, adalar, kütüphaneler, tapınaklar ve su manzaralarından oluşan bir dünyaydı.
1860, alanın anlamını değiştirdi
1860'ta İngiliz-Fransız kuvvetleri kompleksi yağmalayıp yaktı ve Qing dünyasının en büyük bahçelerinden birini kalıcı bir tarihsel yaraya dönüştürdü. Xiyanglou kalıntıları bu kırılmayı hemen hissettirir; çünkü yıkım yalnızca kitaplarda değil, taşlarda da hâlâ okunabilir.
1900 kaybı derinleştirdi, 1976 modern korumayı başlattı
Ayakta kalan yapılar 1900'de yeniden zarar gördü; ardından alan onlarca yıl izinsiz işgallere, hırsızlığa ve malzeme kaybına maruz kaldı. 1976'da özel bir yönetim bürosunun kurulması, peyzajın sistemli biçimde korunmasının ve restore edilmesinin başlangıcı oldu. Bugün gördükleriniz, saray basitçe yeniden inşa edildiği için değil, koruma sonunda bir politika hâline geldiği için var.
1988 ve 2020, Yuanmingyuan'ı halka açık bir toplumsal simgeye dönüştürdü
1988'de halka açılması, Yuanmingyuan'ı eğitim, yas tutma, yürüyüş ve mevsimlik festivaller için ortak bir mekâna dönüştürdü. 2020'de park, ulusal 5A turistik cazibe merkezi statüsünü aldı; bu da Pekin'in kültürel miras haritasında ne kadar merkezi bir yer edindiğini vurguladı. Yalnızca fotoğraf çekmeye değil, zaman ayırarak gezmeye gelin.