Cumhuriyetin belediye binasından kent müzesine
İnşaat 1297'de Dokuzlar Yönetimi için başladı; merkez blok 1311'de tamamlandı, Podestà kanadı ise 1325 ile 1331 arasında onu izledi. Ancak sarayın kalıcı bir müze olarak şekillenmesi çok daha sonra oldu: 1904'teki büyük sergi dönüm noktasıydı ve anıtsal salonlar 1 Ekim 1907'den beri halka açıktır. Bu nedenle burası önce siyasi, ardından müzeye özgü bir atmosfer hissettirir.
Siena'nın gücü sahnelediği salon
Sala del Mappamondo, 1343'e kadar Siena Genel Meclisi'nin toplantı salonuydu. Kaybolan dünya haritası bu mekâna adını vermiştir; bugün ise asıl ilgi odağı Simone Martini'nin Maestà eseri, Guidoriccio da Fogliano ve yeniden keşfedilen Sottomissione di Giuncarico'dur. Şehrin siyaseti görkemli göstermek istediği salonda duruyorsunuz.
Lorenzetti'nin Sala della Pace'deki siyasi başyapıtı
Ambrogio Lorenzetti, 1338 ve 1339'da Buono e Cattivo Governo dizisini Sala della Pace'de resmetti. Azizleri veya saray ritüellerini değil, iyi ve kötü yönetimin sokaklara, tarlalara ve gündelik hayata etkilerini gösterdiği için hâlâ şaşırtıcı derecede modern hissettirir. Yalnızca kabaca bir planla gelen ziyaretçiler bile genellikle en uzun süre burada kalır.
Trecento'nun ötesindeki Rönesans katmanları
Saray Trecento ile sınırlı kalmaz. Sala di Balìa, Spinello Aretino, Parri ve Papa III. Alexander hakkında bir resim dizisini eklerken Concistoro, Domenico Beccafumi'nin cumhuriyetin son döneminde kent sevgisini kahramanca uç noktalara taşıyan bakışını sunar. Ardından Sala del Risorgimento 1890'a sıçrar ve binayı İtalya'nın birleşmesine adanmış bir anıta dönüştürür.
Loggia dei Nove'yi görmeden ayrılmayın
Loggia dei Nove, pek çok ziyaretçinin en uzun süre hatırladığı sakin ödüldür. 14. yüzyılın ortalarına gelindiğinde inşa edilmiş olan ve 1904'ten itibaren müze rotasına dahil edilen bu bölüm, sarayın arka tarafını vadiye ve açık günlerde Monte Amiata'ya doğru açar. İçerideki onca simgeden sonra o hava akımı, Siena'nın nefes vermesi gibi hissettirir.