Hikâyenin temelinde Kuzey Afrikalı bir piskopos var
Septimius Celius Gaudiosus, Abitina piskoposu, Vandalların baskısının ardından sürgünde Napoli'ye ulaştı ve MS 451 ile 453 yılları arasında buraya gömüldü. Mezarının bulunduğu yer bir hürmet odağı hâline geldi ve yer altı mezarlığı bu çekirdekten genişledi. Bu, ziyarete yalnızca isimsiz tünellerin ötesinde, belirli bir insana dayanan bir başlangıç kazandırır.
5. yüzyıl sembollerinden 17. yüzyıl kafatası portrelerine
Aynı güzergâh içinde, 5.-6. yüzyılların fresk ve mozaik sembolizminden, kafatasları ve boyanmış bedenlerin toplumsal statüyü gösterdiği 17. yüzyıl soylu mezar kompozisyonlarına geçersiniz. Karşıtlık keskindir ve buranın özelliği de tam olarak bu karşıtlıktır. Napoli'deki çok az yer altı mekânı, zaman içindeki bu değişimi bu kadar canlı gösterir.
9. yüzyıldaki nakil mekânın rolünü değiştirdi
MS 9. yüzyılda, kutsal emanetlerin çalınacağı korkusu, aralarında Gaudiosus'un da bulunduğu azizlerin kalıntılarının şehir surlarının içine taşınmasına yol açtı. Katakomp daha sonra terk edilme dönemlerinden geçti ve bir Meryem freskinin yeniden keşfinin ardından 16. yüzyılda tekrar kullanılmaya başlandı. Bugün gördükleriniz, üst üste gelen bu kesintilerin sonucudur.
Rione Sanità ziyarete canlılık katıyor
Burası çevresinden kopuk bir anıt durağı değildir. Basilica Santa Maria della Sanità üzerinden girer ve kutsal mekânların, sık dokulu sokakların ve yerel günlük yaşamın iç içe geçtiği Rione Sanità'nın ritmini hissedersiniz. Sokak düzeyindeki bu bağlam, yer altı ziyaretini bu kadar doğrudan ve unutulmaz kılar.