Federico Borromeo'nun planından doğan bir galeri
1607'de Kardinal Federico Borromeo, Biblioteca Ambrosiana'yı kurdu; Nisan 1618'de ise kendi koleksiyonundan oluşan resim galerisini açtı. Bu ikili köken bugün de önemini koruyor: bağımsız bir müzeyi değil, kitapların, bilimsel çalışmaların ve resimlerin en başından beri birbiriyle diyalog kurması amaçlanan bir yeri geziyorsunuz.
Büyük başyapıtlarla dolu kısa bir rota
Rota kısa, ama eserler çok etkileyici: Caravaggio'nun Meyve Sepeti, Rafael'in Atina Okulu için hazırlık çizimi, Leonardo da Vinci'nin Bir Müzisyenin Portresi ile Tiziano ve Botticelli eserlerinin tümü 24 salonlu bir müzede yer alır. Bu yoğunluk, ziyaretin Milano merkezinde bu kadar iyi işlemesinin nedenidir: yarım gününüzü harcamadan sanat tarihinin önemli eserleriyle buluşursunuz.
Codex Atlanticus ziyaretin havasını neden değiştiriyor?
Codex Atlanticus'un özgün sayfalarını Sala Federiciana'da görmek, etkileyici bir galeri ziyaretini Milano'nun bilgi mirasına uzanan daha da zengin bir keşfe dönüştürür. Leonardo da Vinci'yi yeniden kâğıt, mürekkep ve Ambrosiana'nın kütüphane dünyasıyla buluşturur; ziyaretin ardından aklınızda kalan da tam olarak budur.
Ziyaretin sonunda yavaşlamaya değen ilginç parçalar
Başlıca eserlerden sonra müze, iyi anlamda daha sıra dışı bir hâl alır. Galbiati Kanadı'nda ve sonraki sergileme alanlarında, Napolyon'un Waterloo'da kullandığı eldivenleri veya Lucrezia Borgia'nın bir tutam saçı gibi ayrıntılar, hem tekrar gelenlere hem de ilk kez gelen meraklı ziyaretçilere Rafael ve Leonardo eserlerinden sonra hemen çıkmamak için bir neden sunar.