Fikir 2001'de şekillendi
Proje, yaratıcılarının flamenkoyu ziyaretçilere satılan bir gösteriden daha fazlası olarak anlatacak bir yer istemesiyle 2001'de başladı. Cristina Hoyos'un sanatsal etkisini arkasına alan müze, yalnızca gösteri öncesi bir bekleme odası değil, dans, şarkı ve gitar için ciddi bir kültür mekânı olarak tasarlandı.
18. yüzyıldan kalma bir saray konutu müzeye dönüştü
Ekip, katedral bölgesine kısa bir mesafede 18. yüzyıldan kalma bir saray konutu buldu, 2004'te yeniden düzenleme çalışmalarına başladı ve müzeyi Nisan 2006'da açtı. Bu önemlidir; çünkü ziyaret, şehrin kenarında özellikle eğlence için yapılmış bir binadan ziyade eski Sevilla'nın belirli bir parçasına hâlâ köklü biçimde bağlı hissettirir.
Bodrum tonozu çok daha eskiye uzanır
Restorasyon sırasında beşik tonozlu bölümde, MÖ 5. yüzyıl ile MS 3. yüzyıl arasına tarihlenen Roma ve İbero-Roma kesme taşları ortaya çıkarıldı. Bu eski taş işçiliği müzenin en güçlü karşıtlıklarından birini oluşturur: aynı durakta çağdaş gösteri ve köklü şehir tarihi.
Müzede gerçekte neler görürsünüz?
Ana rota, flamenko dansını görsel ve işitsel bir gezintiyle anlatmak için beş oda ve revaklı koridoru kullanır; üst sergi katında ise geçici ve kalıcı sergilerin yer aldığı üç odalı bir galeri bulunur. Akılda kalan ayrıntılardan biri, Cristina Hoyos Ballet koreografisi ve Manolo Sanlúcar müziğiyle büyük yarım daire biçimli ekrandır. Küçük ve pratik bir ipucu isterseniz doğrudan gösteriye koşmak yerine burada yavaşlayın. Ziyaretin bu mekâna özgü hâle geldiği yer burasıdır.