1831: Samuel B. Ruggles meydanı oluşturur
Samuel B. Ruggles, 1831 yılında bataklık araziyi satın aldı ve New York'un en erken bilinçli şehir planlama girişimlerinden birine dönüştürdü. Çevrede 66 parsel düzenledi ve tüm mahallenin statüsünü yükseltecek, korunaklı bir yeşil merkez hayal etti. Gayrimenkul stratejisi ile kentsel tasarımın bu birleşimi, bugün de Gramercy Park'ı tanımlıyor.
1832-1844: çit, anahtarlar ve bitki dikimi karakteri belirler
Demir çit 1832 yılında kuruldu ve ilk bitki dikimi 1844 yılında başladı. Bu ilk adımlar parkın karakterini en baştan belirledi: çevresi kapalı, süs amaçlı ve kentin açık kullanımından ziyade çevredeki mülklere bağlı. Bu yüzden meydan hâlâ herkese açık bir New York parkından çok, korunmuş özel bir bahçeyi andırır.
Meydanı cepheler oluşturur
Burası yalnızca parmaklıkların ardındaki bir çim alan değil, bir bütün olarak etkisini gösterir. Çevresindeki kulüpler, kahverengi kumtaşı evler ve korunmuş 19. yüzyıl evleri atmosferi şekillendirir; bunlar arasında The Players Club ve National Arts Club da vardır. Yalnızca çitin arasından bakarsanız, Gramercy Park'ı bu kadar sıra dışı ve ilgi çekici kılanların yarısını kaçırırsınız.
1966 ve 1988: koruma çalışmaları atmosferi muhafaza eder
1966 yılında tarihî bölge olarak koruma altına alınması ve ardından 1988 yılındaki genişletme, meydanın görsel ritminin korunmasına yardımcı oldu. Bu yüzden park, Manhattan'ın hareketli sokakları hemen yakınındayken bile hâlâ sakin, konut ağırlıklı ve alışılmadık ölçüde denetimli görünür. Kendini sürekli yeniden yaratan bir şehirde asıl seyirlik olan, bu sürekliliktir.