Wzgórze starsze niż mury
Na długo przed obecną bramą i pałacami to wzgórze było już miejscem obronnym. Fortyfikacje sięgają tu epoki brązu, a około 1000 r. p.n.e. Fenicjanie otoczyli obszar, gdy osada była znana jako Malet. Tak głęboki początek pomaga wyjaśnić, dlaczego miejsce wciąż wydaje się wybrane, a nie przypadkowe.
Arabskie miasto to wciąż miasto, po którym spacerujesz
Współczesna nazwa miasta i duża część jego obecnej logiki sięgają okresu arabskiego. Po ataku w 870 r. n.e. osada przyjęła nazwę L-Imdina, została ściśnięta za nowymi murami i oddzielona od Rabatu głęboką fosą. Zacienione, kręte uliczki, które dziś są tak fotogeniczne, były też praktyczną miejską obroną.
Władza przeniosła się za szlacheckie portale
Gdy hrabia Roger zdobył miasto w 1090, w miejscu łączonym przez tradycję z Publiuszem powstał nowy kościół poświęcony świętemu Pawłowi, a Mdina przez stulecia pozostała arystokratycznym adresem wyspy. Dlatego miasto do dziś czyta się w pałacach, herbach i zaskakująco okazałych portalach, a nie wokół jednego monumentalnego placu.
Valletta przejęła stolicę, Mdina zachowała nastrój
Gdy rycerze przenieśli polityczne centrum Malty w stronę Valletty w XVI wieku, Mdina straciła władzę, ale zyskała atmosferę. Spokojniejsze tempo nie jest sloganem; to dalsze życie dawnej stolicy, która nigdy nie musiała przeobrazić się w nowoczesne miasto ruchu samochodowego. Dlatego krawędź bastionów, okolice katedry i niemal puste boczne uliczki wydają się tak niezwykle nienaruszone.